Διακοπές στις Καλύτερες Τιμές!

Booking.com

ΜΗΧΑΝΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ (ΠΑΤΗΣΤΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΓΡΑΨΤΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ)

Προσαρμοσμένη αναζήτηση

ΠΩΣ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΕΤΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΞΕΝΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ!

ΠΩΣ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΕΤΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ  ΑΠΟ ΤΑ ΞΕΝΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ!
Προτού αγοράσεις δες: 520 για Ελλάδα και 529 για Κύπρο στην αρχή του κωδικού = ελληνικά προϊόντα. Τα προτιμάμε. Η ελλάδα έχει 16 δισεκατομμύρια εξαγωγές και 40 δισεκατομμύρια εισαγωγές, είναι στα χέρια μας να το αλλάξουμε ! Τα 24 δισεκατομμύρια ευρώ που χάνουμε κάθε χρόνο = πάνω από 300.000 θέσεις εργασίας!! Ισχύει και για Κύπρο σε μικρότερους αριθμούς!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λιπαρά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Λιπαρά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Καταπολεμήστε το λίπος με φυσικές τροφές

Η υπερβολική κατανάλωση φαγητού προκαλεί προφανώς τη συσσώρευση περισσότερου σωματικού λίπους. Κάνοντας όμως τις σωστές επιλογές, μερικές φυσικές τροφές και βότανα μπορούν να ενισχύσουν την καύση λίπους.

Ως γνωστό, η πλειοψηφία ανθρώπων έχουν εμμονή με το λίπος. Καίγοντας εκείνα τα 5 επιπλέον κιλά μέχρι και την μόνιμη καταπολέμηση της παχυσαρκίας, σίγουρα οι πλείστοι από εμάς ονειρευόμαστε ένα εντυπωσιακό σώμα σαν κι αυτά που βλέπουμε σε διάφορα περιοδικά μόδας. Εξάλλου ολόκληρη βιομηχανία έχει κτιστεί γύρο από αυτή την επιθυμία.


Δουλεύουν λοιπόν οι λιποδιαλυτικές τροφές και οι φυτικοί λιποδιαλύτες;

Υπάρχουν φυσικές τροφές και βότανα που μπορούν να ενεργοποιήσουν την καύση λίπους. Αυτό όμως προφανώς δεν σημαίνει ότι το λίπος θα αρχίσει να εξαφανίζεται από πάνω σας τρώγοντας για παράδειγμα μερικά πιπέρια καγιέν με κάθε σας γεύμα. Σημαίνει όμως ότι προσθέτοντας αυτούς τέσσερις φυσικούς λιποδιαλύτες θα βοηθήσει στην αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος σας καθώς και στη διέγερση του μεταβολισμού, ο οποίος βοηθά στη χρήση των αποθηκευμένων λιποκύτταρων ως ενέργεια.

Συνδυάζοντας αυτούς τους 4 φυσικούς λιποδιαλύτες με μια καθαρή διατροφή και τουλάχιστον 30 λεπτά καθημερινής αερόβιας προπόνησης ή προπόνησης με βάρη, το σώμα σας θα αρχίσει να καίει σημαντικό λίπος.


1. Πιπέρι Καγιέν

Το πιπέρι Καγιέν είναι από τα πιο καυτερά είδη πιπεριού στην αγορά. Αναπτυχθήκαν στη Νότια Αμερική, και έχουν χρησιμοποιηθεί σε διάφορα τρόφιμα αλλά και ως φυτικό συμπλήρωμα από το 17ο αιώνα.
Το πιπέρι καγιέν περιέχει τη δραστική φυτική ουσία καψαϊκίνη, η οποία φέρνει σε αυτό τη θερμότητα, δηλαδή το κάψιμο που νιώθετε τρώγοντας το. Είναι ένα εντελώς φυσικό μέρος των πιπεριών καγιέν και άλλων πιπεριών τα οποία μπορούν να βοηθήσουν σε μια δίαιτα.

Η καψαϊκίνη βοηθά στην αύξηση του μεταβολισμού, στην υποστήριξη του ανοσοποιητικού συστήματος, στη βελτίωση της κυκλοφορίας και στην περαιτέρω αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος. Το πιπέρι καγιέν είναι ένα σούπερ-μπαχαρικό που παρά την έντονη γεύση του, υποστηρίζει τη συνολική σας υγεία και ευεξία. Εάν είστε πραγματικά έτοιμοι να μετατρέψετε τη θερμότητα του μεταβολισμού σας στα ύψη, ξεκινήστε αναμιγνύοντας ένα κουταλάκι του γλυκού πιπέρι καγιέν σε 1 ποτήρι νερό, προσθέτοντας λίγο χυμό για περισσότερη γεύση.



2. Πράσινο τσάι

Το πράσινο τσάι έχει μια παλιά ιστορία, καθώς θεωρείτο ως η βάση της ενυδάτωσης για αιώνες. Είτε το καταναλώσετε ως ρόφημα, είτε το πάρετε σε συμπυκνωμένη μορφή σκόνης (καψούλες), αυτό το ισχυρό βότανο σίγουρα θα σας βοηθήσει στους στόχους σας.

Ένα φλιτζάνι πράσινου τσαγιού έχει περισσότερη αντιοξειδωτική δύναμη από ότι η ίδια ποσότητα σε φρέσκα φρούτα, χυμό λαχανικών ή κρασί. Τα εκχυλίσματα πράσινου τσαγιού που συνδυάζουν πολυφαινόλες, όπως η επιγαλλοκατεχίνη (EGCG – ένα φυτικό συστατικό που προσφέρει οφέλη στην υγεία) και η καφεΐνη , μπορούν να συμβάλουν στην αύξηση της βασικής θερμοκρασίας του σώματος σας, να αυξήσει το μεταβολισμό σας και την καύση λίπους. Καταναλώνετε 5 περίπου φλιτζάνια πράσινου τσαγιού ημερησίως ή αν σας είναι πιο βολικό δοκιμάστε τα συμπληρώματα σε μορφή καψούλας.



3. Ψύλλιο

Το ψύλλιο είναι μια διαλυτή φυτική ίνα που προέρχεται από τους σπόρους του φυτού Psyllium Plantago και βοηθά στη δραστηριότητα του πεπτικού συστήματος δρώντας ως ήπιο καθαρκτικό. Το ψύλλιο όμως μπορεί να βοηθήσει επίσης τις προσπάθειες σας για απώλεια βάρους και να ρυθμίσει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.

Εντάσσοντας το ψύλλιο στη διατροφή σας μπορεί να ενισχύσει το αίσθημα κορεσμού, το οποίο πιθανό να εμποδίσει την επιθυμία σας για ανθυγιεινές επιλογές όπως ντόνατς, σοκολάτες, κτλ.
Οι φυτικές ίνες μπορούν να υποστηρίξουν την απώλεια βάρους σας, ενισχύοντας το αίσθημα κορεσμού και αποβάλλοντας μέρος του λίπους που περιέχουν οι τροφές, μειώνοντας έτσι τις συνολικά προσλαμβανόμενες θερμίδες. Το ψύλλιο είναι μία βολική επιλογή φυτικών ινών καθώς μπορεί να ληφθεί υπό μορφή σκόνης. Αναμίξτε το ψύλλιο με αρκετό νερό, σύμφωνα με τις οδηγίες, και πάρτε το κατά προτίμηση πριν από τα γεύματα σας.



4. Λιναρόσπορος (Flaxseed)

Ο λιναρόσπορος είναι πλούσιος σε υγιή λιπαρά (ωμέγα-3)και φυτικές ίνες, καθώς μπορεί να συνδυαστεί με μια ποικιλία τροφίμων. Μπορείτε να ρίξετε ολόκληρους τους σπόρους σε αρτοσκευάσματα, να τους αλέσετε προσθέτοντας τους σε ροφήματα πρωτεΐνης, μαζί με τα πρωινά δημητριακά σας, ή μπορείτε επίσης να αντικαταστήσετε το ελαιόλαδο με λινέλαιο.

Τα υγιή λίπη είναι απαραίτητα για την απώλεια λίπους. Αν ακολουθήσετε μία διατροφή χωρίς καθόλου λιπαρά, τότε το σώμα σας θα ανταποκριθεί αποθηκεύοντας περισσότερο λίπος! Προσθέστε τους λιναρόσπορους στη διατροφή σας παίρνοντας έτσι περισσότερες φυτικές ίνες και υγιή λίπη που θα συμβάλουν στην υποστήριξη μιας φυσιολογικής παραγωγής ορμονών, στη δύναμη του εγκεφάλου, στην καύση λίπους και στη συνολική υγεία και ευεξία.



Εξουδετερώστε τα λιπώδη κύτταρα

Τα πιο πάνω τρόφιμα, μεταξύ άλλων, μπορούν να σας βοηθήσουν στους στόχους σας για απώλεια λίπους. Ωστόσο, πρέπει να λάβετε υπόψη ότι αυτά από μόνα τους δεν είναι θαυματουργά. Ούτε οποιαδήποτε άλλα συμπληρώματα διατροφής. Είναι σημαντικό να θέσετε ρεαλιστικούς στόχους και να μην περιμένετε τα αποτελέσματα να έρθουν από μόνα τους. Οι βασικότεροι κανόνες ούτος ώστε να πετύχετε οποιοδήποτε στόχο σας είναι μία καθαρή διατροφή σε συνδυασμό με τακτική άσκηση.

Τα οφέλη των φυσικών αυτών λιποδιαλύτων μπορούν μόνο να σας δώσουν μία επιπλέον ώθηση και να βοηθήσουν στο να επιτύχετε βέλτιστη υγεία και μακροπρόθεσμη διαχείριση του βάρους σας.


Πηγές: Bodybuilding.com / Diatrofologiki.gr

Τροφές για καλό αναπνευστικό

Αντιοξειδωτικά
Μπορούμε να καταπολεμήσουμε τη ζημιά που προκαλείται στον οργανισμό μας από τα οξειδωτικό στρες καταναλώνοντας τροφές πλούσιες σε αντιοξειδωτικά. Τα αντιοξειδωτικά «καθαρίζουν» αποτελεσματικά τις ελεύθερες ρίζες και έτσι αποτρέπουν την πρόκληση βλάβης από αυτές.
Αντιοξειδωτικές ουσίες είναι η βιταμίνη C (εσπεριδοειδή, ακτινίδιο, μπρόκολο, πράσινες πιπεριές), το β-καροτένιο (βερίκοκα, μάνγκο, καρότα, πιπεριές, σπανάκι), η βιταμίνη Ε (σπόροι, τα φύτρα του σταριού, αμύγδαλα, φιστίκια), το λυκοπένιο (ντομάτες) και το σελήνιο (σπόροι, θαλασσινά).

Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα
Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα είναι απαραίτητα για την υγεία μας αλλά δεν περιλαμβάνονται επαρκώς στη διατροφή των περισσότερων. Τα ωμέγα-6 λιπαρά οξέα είναι εξίσου απαραίτητα αλλά καταναλώνονται κατά κόρον. Η ιδανική αναλογία σε ωμέγα-6 και ωμέγα-3 στη διατροφή μας είναι 4 προς 1. Ωστόσο η μέση αναλογία στη σύγχρονη διατροφή πλησιάζει το 20 προς 1. Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα βοηθούν στον έλεγχο της ανάπτυξης των καρκινικών κυττάρων.
Επίσης παρουσιάζουν αντιφλεγμονώδη δράση με μείωση της παραγωγής κυττάρων που συμμετέχουν στις ασθματικές και αλλεργικές αντιδράσεις. Πηγές ωμέγα-3 λιπαρών οξέων αποτελούν τα λιπαρά ψάρια, τα οστρακόδερμα, η σόγια και τα φυλλώδη λαχανικά.

Μαγνήσιο
Το μαγνήσιο είναι απαραίτητο για την υγεία. Το μαγνήσιο συμβάλλει στη λειτουργία των ενζύμων. Μπορεί επίσης να βοηθήσει τους μύες στις αναπνευστικές μας οδούς να χαλαρώσουν και βοηθά στον έλεγχο της αντίδρασης του σώματός μας κατά την καταπολέμηση των λοιμώξεων.
Πηγές μαγνησίου αποτελούν οι ξηροί καρποί, τα δημητριακά, οι σπόροι, τα καρότα, το σπανάκι και τα θαλασσινά.

Ισορροπημένη διατροφή
Η ισορροπημένη διατροφή με υψηλή πρόσληψη φρούτων, λαχανικών και ψαριών μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης πνευμονικών νόσων, ιδιαίτερα του άσθματος και της ΧΑΠ. Παρά το γεγονός ότι η διατροφή και οι επιπτώσεις της στους πνεύμονές μας αποτελούν ακόμα αντικείμενο μελέτης, είναι σαφές ότι μπορούμε να βοηθήσουμε την υγεία των πνευμόνων μας κάνοντας τα εξής:
  • Να έχουμε ισορροπημένη διατροφή με πολλά φρούτα, λαχανικά, ψάρια
  • Να μειώσουμε την πρόσληψη αλατιού
  • Να περιορίσουμε την ποσότητα των τρανς και των ωμέγα-6 λιπαρών οξέων στη διατροφή μας
  • Να διατηρούμε το βάρος μας σε υγιές επίπεδο
  • Να ασκούμαστε με μέτρο 
Γράφει: Μαρκάτος Μιλτιάδης, Πνευμονολόγος

Πόσα λιπαρά έχει το γιαούρτι σου;

 ΛΙΠΑΡΑ?????!!!!!???

Θα έχεις δει στις συσκευασίες των γιαουρτιών διάφορα ποσοστά σχετικά με το λίπος που περιέχει. Ας πάρουμε παράδειγμα το 2%,(και αυτό αφορά όλα τα γιαούρτια όχι μια συγκεκριμένη μάρκα). Βλέπεις λοιπόν 2% και υποθέτεις ότι όλο το γιαούρτι περιέχει μόνο 2% λιπαρά. Σωστά; Είναι όμως Λάθος εντύπωση. 

Αυτό το 2% αφορά το βάρος, δηλαδή στα 100 γρ. γιαουρτιού, τα 2 γρ. είναι λιπαρά, 2 γρ λίπος ανά 100 γρ γιαουρτιού. Ωστόσο το λίπος ανά γραμμάριο περιέχει περισσότερες θερμίδες από τους υδατάνθρακες και την πρωτεΐνη. Το 1 γρ. λίπος έχει 9 θερμίδες ενώ 1 γρ. υδατάνθρακες η 1 γρ., πρωτεΐνη έχει 4 θερμίδες. Άρα θερμιδικά (που είναι και αυτό που μας ενδιαφέρει) δεν είναι 2% λιπαρά, είναι πολύ περισσότερα. Πόσο; 26%.




Κοίτα την ετικέτα. Στα 100 γρ. γιαουρτιού υπάρχουν 67 θερμίδες και 2 γρ. λιπαρά. Τα 2 γρ. λιπαρά αντιστοιχούν σε 18 θερμίδες (αφού το 1 γρ. έχει 9 θερμίδες, τα 2 έχουν 18). Το ποσοστό λίπους το βρίσκουμε διαιρώντας τις θερμίδες λίπους/συνολικές θερμίδες Χ 100 που είναι: 18/67 Χ 100=26, άρα το ποσοστό λίπους είναι 26% και όχι 2%. Το 2% αναφέρεται στο βάρος.

Το λίπος για τα άλλα γιαούρτια είναι ως εξής:
Το κανονικό στραγγιστό (10%): 69% λιπαρά
Το 5% στραγγιστό: 50% λιπαρά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το κανονικό αγελαδινό γάλα αποτελείται από 3,5% -4% λιπαρά. Όποτε όπως καταλαβαίνεις στα συγκεκριμένα στραγγιστά γιαούρτια τους προστίθεται επιπλέον λίπος.

Λίπη: Τα καλά, τα κακά και τα χειρότερα

Πόσο λίπος;

Με το σημερινό τρόπο διατροφής είναι δύσκολο να λείψει το λίπος από τη διατροφή μας και επομένως να έχουμε δυσάρεστες συνέπειες από την έλλειψή του. Συνήθως συμβαίνει το αντίθετο, καθώς το λίπος υπάρχει στις περισσότερες τροφές που καταναλώνουμε και σε ορισμένες μάλιστα σε πολύ υψηλή περιεκτικότητα, πράγμα που σημαίνει ότι εύκολα μπορεί κανείς να ξεπεράσει τις απαιτούμενες ποσότητες κατά πολύ. Γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή. Η συνολική ημερήσια πρόσληψη λίπους στη διατροφή μας με βάση τις συστάσεις διεθνών φορέων και οργανισμών δεν θα πρέπει να ξεπερνάει το 30-35% των συνολικών θερμίδων που προσλαμβάνουμε ημερησίως. Η ποσότητα που πρέπει να καταναλώνουμε καθημερινά εξαρτάται και από το είδος του λίπους. Για τα μέγιστα οφέλη στην υγεία, οι επιστήμονες συνιστούν το μεγαλύτερο ποσοστό να προέρχεται από μονοακόρεστα λίπη (ελαιόλαδο).

Eίναι νόστιμα, είναι «αμαρτωλά», είναι κυνηγημένα και παρεξηγημένα. Βούτυρο, ελαιόλαδο, μαργαρίνες, σπορέλαια δίνουν γεύση στη διατροφή μας, μπορούν όμως να μας φορτώσουν με αρκετά κιλά και ορισμένα από αυτά μπορούν να βλάψουν την υγεία μας. Παρ’ όλα αυτά, το Vita δεν θα σας συμβουλέψει να αποφεύγετε τα λίπη γενικώς. Το λίπος είναι απαραίτητο για την υγεία μας, αρκεί να ξέρουμε τι είδους και πόσο να τρώμε, καθώς και πώς να το μαγειρεύουμε.



Γιατί μας χρειάζεται το λίπος
Το λίπος αποτελεί ένα από τα τρία βασικά συστατικά που πρέπει να προσλαμβάνονται μέσω της διατροφής (τα άλλα δύο είναι οι πρωτεΐνες και οι υδατάνθρακες) για την ομαλή ανάπτυξη και υγεία του οργανισμού. Το λίπος αποτελεί, επίσης, μια συμπυκνωμένη πηγή ενέργειας καθώς 1 γραμμάριο λίπους προσφέρει στον οργανισμό 9 θερμίδες. Επιπλέον, το αποθηκευμένο λίπος προστατεύει τα οστά και τα όργανα, διατηρεί τη θερμοκρασία του σώματος σε ένα στενό εύρος (θερμομόνωση) και αποτελεί βασικό συστατικό των κυτταρικών μεμβρανών που περιβάλλουν, προφυλάσσουν και σχηματοποιούν τα κύτταρά μας. Χωρίς αυτές τις μεμβράνες, θα ήταν αδύνατη η ύπαρξη των κυττάρων του οργανισμού και κατά συνέπεια δεν θα υπήρχε ζωή.

+ ΤΑ ΚΑΛΑ
Μονοακόρεστα λιπαρά
Τα μονοακόρεστα λιπαρά αποτελούν το «καλό» λίπος, γιατί ενταγμένα σε μια ισορροπημένη διατροφή όχι μόνο δεν προκαλούν προβλήματα, όπως το κορεσμένο λίπος, αλλά προστατεύουν κιόλας από την εμφάνιση διάφορων νοσημάτων, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα και ο σακχαρώδης διαβήτης, καθώς μειώνουν ελαφρά τη χοληστερίνη, ενώ δεν επηρεάζουν ή -κατά άλλους ερευνητές- ελαφρώς αυξάνουν τα επίπεδα της ΗDL («καλής» χοληστερίνης).
Πηγές: Η κυριότερη πηγή μονοακόρεστων είναι το ελαιόλαδο. Επίσης, μικρότερες ποσότητες περιέχονται στα σπορέλαια (καλαμποκέλαιο, ηλιέλαιο, σογιέλαιο κλπ.), στο αβοκάντο, στο σουσάμι, στο ταχίνι, στα αμύδγαλα, στα αράπικα φιστίκια και στα καρύδια.
Πώς επηρεάζουν την υγεία μας. Από μελέτες που έγιναν σε κατοίκους χωρών της Μεσογείου κατά τις δεκαετίες ’50 και ’60 και συνεχίζονται μέχρι σήμερα, φάνηκε ότι η συχνότητα εκδήλωσης ασθενειών όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ορισμένες μορφές καρκίνου ήταν κατά πολύ μικρότερη στους μεσογειακούς λαούς από ό,τι στους Βορειοευρωπαίους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η μεσογειακή δίαιτα βασίζεται, λόγω κυρίως του ελαιόλαδου, σε μονοακόρεστα λιπαρά, ενώ η βορειοευρωπαϊκή κυρίως στα κορεσμένα λιπαρά. Επίσης, σε διαβητικούς ασθενείς παρατηρήθηκε σημαντική βελτίωση του επιπέδου σακχάρου στο αίμα τους μετά την κατανάλωση μονοακόρεστων, σε αντίθεση με τους διαβητικούς, που κατανάλωναν άλλες μορφές λιπαρών οξέων (κορεσμένα, πολυακόρεστα). Επιπλέον, υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις ότι το ελαιόλαδο προστατεύει και από τον καρκίνο. Η δράση του αυτή οφείλεται κυρίως στη βιταμίνη Ε (μια από τις βασικές αντιοξειδωτικές βιταμίνες) και στις πολυφαινόλες που περιέχει. Χάρη, λοιπόν, στην αντιοξειδωτική του ικανότητα, προστατεύει τα κύτταρα και τους ιστούς του οργανισμού από τις ελεύθερες ρίζες που προκαλούν την καταστροφή τους.
Πόσο μονοακόρεστο λίπος να καταναλώνουμε; Τα τελευταία χρόνια οι διατροφικές συστάσεις κλίνουν ολοένα και περισσότερο προς την αύξηση της κατανάλωσης μονοακόρεστων λιπαρών στη διατροφή μας σε σχέση με
άλλα είδη. Έτσι, η ημερήσια πρόσληψή τους μπορεί να φτάνει μέχρι και το 15% των συνολικών θερμίδων που προσλαμβάνετε ημερησίως. Αν, δηλαδή, χρειάζεστε 2.000 θερμίδες την ημέρα, οι 300 θα προέρχονται από μονοακόρεστο λίπος, το οποίο αναλογεί σε περίπου 33 γρ. την ημέρα.
Κατά το μαγείρεμα. Ασφαλέστερο έλαιο για το μαγείρεμα είναι το ελαιόλαδο γιατί έχει μεγάλη αντοχή στις υψηλές θερμοκρασίες. Έτσι μπορεί να φτάσει στους 210ο C χωρίς να διασπαστεί. Αντίθετα, άλλα φυτικά έλαια, όπως το σογιέλαιο και το ηλιέλαιο, δεν αντέχουν να μείνουν αδιάσπαστα σε θερμοκρασίες άνω των 170ο C. Κατά τη διάσπασή τους δημιουργούνται βλαβερές ουσίες, δυνάμει καρκινογόνες. Γνωρίζοντας λοιπόν ότι η θερμοκρασία τηγανίσματος είναι περίπου 180ο C, προτιμήστε το ελαιόλαδο.



Πολυακόρεστα λιπαρά
Τα πολυακόρεστα λιπαρά αποτελούν καλής ποιότητας λιπαρά. Στα πολυακόρεστα ανήκουν τα ω-3 και ω-6
λιπαρά, με διαφορετικές δράσεις το καθένα, τα οποία είναι άκρως απαραίτητο να συμπεριλαμβάνονται στη διατροφή μας, γιατί ο οργανισμός μας δεν μπορεί να τα συνθέσει μόνος του.
Πηγές: Τα ω-3 περιέχονται σε ορισμένους ξηρούς καρπούς (στα καρύδια και στα αμύγδαλα), στο λιναρόσπορο, στη σόγια, στα άγρια χόρτα (π.χ. γλιστρίδα, αντράκλα), στα λιπαρά ψάρια (π.χ. σολομός, σαρδέλες, γαύρος και σκουμπρί). Τα ω-6 περιέχονται κυρίως στις φυτικές μαργαρίνες και σε φυτικά σπορέλαια (όπως το αραβοσιτέλαιο, το ηλιέλαιο, το σογιέλαιο).
Πώς επηρεάζουν την υγεία μας. Τα ω-3 και ω-6 λιπαρά είναι απαραίτητα για την καλή ανάπτυξη και λειτουργία του εγκεφάλου, την αποτελεσματικότητα του ανοσοποιητικού συστήματος, το σχηματισμό κυτταρικών μεμβρανών, το σχηματισμό ορμονών που σχετίζονται με την αναπαραγωγική λειτουργία. Τα ω-3 συμβάλλουν κυρίως στη μείωση της αρτηριακής πίεσης και φαίνεται να δρουν προστατευτικά έναντι καρδιαγγειακών νοσημάτων. Τα πολυακόρεστα λιπαρά, ενταγμένα σε ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο, συντελούν στη μείωση της ολικής και «κακής» χοληστερίνης.
πόσα πολυακόρεστα λιπαρά να καταναλώνουμε; Μια ισορροπημένη διατροφή θα πρέπει να περιέχει περίπου 10% των ημερησίων θερμίδων σε πολυακόρεστα λιπαρά, δηλαδή περίπου 22 γρ. την ημέρα για κάποιον που χρειάζεται 2.000 θερμίδες. Από αυτά, το μεγαλύτερο ποσοστό, περίπου το 80%, θα πρέπει να είναι ω-6 λιπαρά και το υπόλοιπο 20% να είναι ω-3 και άλλα πολυακόρεστα (αναλογία που με το σημερινό τρόπο διατροφής έχει ανατραπεί).
Κατά το μαγείρεμα. Τα μαγειρικά έλαια που είναι πλούσια σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, όπως οι μαργαρίνες και τα σπορέλαια, αποτελούν τα πιο ευαίσθητα στο μαγείρεμα λιπαρά. Η θερμική επεξεργασία τα μετατρέπει στα ιδιαίτερα επιβλαβή για την υγεία μας trans λιπαρά. Γι’ αυτό κατά το μαγείρεμα να προτιμάτε πάντα το ελαιόλαδο. Είναι προτιμότερο τα πολυακόρεστα να τα προσλαμβάνετε από τους ξηρούς καρπούς, τα λιπαρά ψάρια και τα χόρτα.

1 κουταλιά ελαιόλαδο, σπορέλαιο, μαργαρίνη ή βούτυρο αντιστοιχεί σε 15 γρ. περίπου και μας δίνει 135 θερμίδες

+ ΤΑ ΚΑΚΑ
Κορεσμένα λιπαρά
Θεωρούνται «κακά» λιπαρά γιατί είναι αυτά που σχετίζονται με καρδιαγγειακά νοσήματα και διάφορες μορφές καρκίνου. Η αυξημένη κατανάλωσή τους οδηγεί σε αύξηση της ολικής και της «κακής» (LDL) χοληστερίνης.
Πηγές: Oι σημαντικότερες πηγές κορεσμένων λιπαρών είναι τα ζωικά λίπη, όπως τα πλήρη γαλακτοκομικά προϊόντα (γάλα, γιαούρτι, τυρί), το λίπος του κρέατος, το αυγό, η κρέμα γάλακτος, το βούτυρο και ορισμένες φυτικές τροφές, όπως η καρύδα.
Πώς επηρεάζουν την υγεία μας. Μελέτες σε δυτικές χώρες με αυξημένη κατανάλωση κορεσμένων λιπαρών δείχνουν ραγδαία αύξηση της αρτηριοσκλήρυνσης, της υπέρτασης και των εγκεφαλικών και καρδιακών επεισοδίων. Η συσσώρευση λίπους στα αγγεία φαίνεται ότι αποτελεί την απαρχή όλων αυτών των προβλημάτων. Στις ίδιες χώρες αυξάνονται και τα περιστατικά εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου, όπως του στομάχου και του παχέος εντέρου. πόσο κορεσμένο λίπος να καταναλώνουμε; Η ημερήσια πρόσληψη κορεσμένου λίπους μπορεί να φτάνει το πολύ μέχρι και το 10% των συνολικών θερμίδων που παίρνετε μέσω της διατροφής σας καθημερινά. Αυτό σημαίνει ότι για ένα μέσο υγιή άνθρωπο, ο οποίος χρειάζεται 2.000 θερμίδες την ημέρα, οι 200 θερμίδες θα προέρχονται από κορεσμένο λίπος, το οποίο αναλογεί σε περίπου 22 γρ. την ημέρα.
Κατά το μαγείρεμα. Τα πιο συνηθισμένα μαγειρικά λίπη και έλαια που περιέχουν κυρίως κορεσμένα λιπαρά είναι το βούτυρο, η κρέμα γάλακτος και το φοινικέλαιο. Βασικό χαρακτηριστικό τους είναι ότι, λόγω της δομής τους, δεν αλλοιώνονται εύκολα κατά το μαγείρεμα. Ωστόσο, και μόνο το γεγονός ότι περιέχουν κυρίως κορεσμένο λίπος -με τις αρνητικές επιπτώσεις που ήδη αναφέρθηκαν-, θα πρέπει να αποτρέπει τη συστηματική χρήση τους.

! ... ΚΑΙ ΤΑ ΧΕΙΡOΤΕΡΑ
Trans λιπαρά

Μια ιδιαίτερη κατηγορία λιπαρών είναι τα trans. Στην πραγματικότητα δεν αποτελούν εντελώς ξεχωριστή κατηγορία, αλλά υποπροϊόν της θερμικής κυρίως επεξεργασίας των πολυακόρεστων λιπαρών. Συγκεκριμένα, πρόκειται για λίπη που έχουν υποστεί τη βιομηχανική διεργασία της υδρογόνωσης, για να είναι ανθεκτικά στην οξείδωση και να έχουν στερεά μορφή, όπως κάποιες μαργαρίνες.
Πηγές: Τρόφιμα τα οποία περιέχουν trans λιπαρά είναι κυρίως τα πατατάκια, τα γαριδάκια, τα μπισκότα, τα αρτοσκευάσματα τύπου κρουασάν, οι έτοιμες ζύμες, οι τηγανητές πατάτες των fast food, τα τηγανητά λαχανικά που καταναλώνουμε έξω, όπως τα onion rings κλπ.
Πώς επηρεάζουν την υγεία μας. Τα trans είναι τα πλέον επιβλαβή λιπαρά, αφού οδηγούν όχι μόνο σε αύξηση της ολικής και της «κακής» χοληστερίνης, αλλά και σε μείωση της «καλής». Ενοχοποιούνται σήμερα για προβλήματα που αφορούν την καρδιά και τα αγγεία, με κυριότερο αυτό της αρτηριοσκλήρυνσης.
Πόσα trans να καταναλώνουμε; Η ημερήσια πρόσληψη πρέπει να είναι μηδενική. Επειδή όμως αυτό δεν είναι πάντα εφικτό, φροντίστε τουλάχιστον να περιορίσετε στο ελάχιστο την κατανάλωση trans λιπαρών οξέων.

Πόσο λίπος έχει
Tρόφιμο (σε γρ.) Koρεσμένο Mονοακόρεστο Πολυακόρεστο
Γάλα αγελάδας (1 ποτήρι) 4,55 1,98 0,48
Αυγό (1 τεμάχιο) 3,15 3,89 1,41
Χοιρινή μπριζόλα (150 γρ.) 8,1 10,5 2,52
Μοσχαρίσια μπριζόλα (150 γρ.) 6,74 8,61 0,9
Κοτόπουλο (150 γρ.) 2,45 2,85 2,4
Ξιφίας (150 γρ.) 2,1 3 1,8
Σολομός (150 γρ.) 1,94 4,1 5
Ελαιόλαδο (1 κουταλιά) 1,86 9,85 1,4
Αραβοσιτέλαιο (1 κουταλιά) 1,76 3,75 7,43
Μαργαρίνη μαλακή (1 κουταλιά) 2,73 3,59 2,48
Βούτυρο (1 κουταλιά) 7,3 2,98 0,43
Πατάτες τηγανητές (τηγανισμένες σε σπορέλαιο) 4,54 12 5,29
(1 μερίδα-150 γρ.)
Σοκολάτα γάλακτος (1 κομμάτι 30 γρ.) 6,9 5,28 0,4
Πατατάκια (1 σακουλάκι-150 γρ.) 14,17 10,9 30

Ευχαριστούμε για τη συνεργασία τον κ. Χάρη Γεωργακάκη, κλινικό διαιτολόγο-διατροφολόγο, πρόεδρο του Πανελλήνιου Συλλόγου Διαιτολόγων-Διατροφολόγων.

Υγεινή Διατροφή - Απαραίτητο Θέμα συνήθειας!

Η καλή διατροφή είναι σημαντική για μια καλή υγεία. Μια υγιεινή διατροφή, ποικιλόμορφη, μπορεί να βοηθήσει στην διατήρηση ενός υγιούς βάρους, να προωθήσει την γενική μακροζωία και να μειώσει το ρίσκο για καρδιακές παθήσεις, έμφραγμα, καρκίνο, διαβήτη και οστεοπόρωση.

Η βάση της Μεσογειακής διατροφής είναι το ψωμί, ρυζι, μακαρόνια και άλλα δημητριακά, επίσης είναι πλούσια σε φρούτα και λαχανικά, γαλακτοκομικά και χρησιμοποιεί ως κύριο προστιθέμενο λιπίδιο το ελαιόλαδο. Πιο σπάνια (εβδομαδιαία) προτείνει την κατανάλωση ψαριών, πουλερικών, πατάτας, όσπριων, γλυκών και ξηρών καρπών. Μηνιαία προτείνει την κατανάλωση κρέατος (μοσχάρι, χοιριό, αρνί , κατσίκι). Μια υγιεινή δίαιτα συμπεριλαμβάνει επαρκής ποσότητες φαγητών που περιλαμβάνουν πρωτείνη 15% , λίπος 35% και υδατάνθρακες 50%.

Καμιά τροφή μεμονωμένα δεν μπορεί να παρέχει τα βασικά θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται το σώμα μας. Έτσι, είναι σημαντικό να καταναλώνουμε μια μεγάλη ποικιλία φαγητών για να πάρουμε βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και φυτικές ίνες που είναι σημαντικά για την υγεία μας.

Ισορροπημένη Διατροφή

Η πυραμίδα της διατροφής
Ψωμί, δημητριακά, πατάτες είναι η βάση της διατροφή μας
Φρούτα και λαχανικά καθημερινά απαραίτητα
Γάλα και γαλακτοκομικά καθημερινά
Γλυκά μηνιαίως
Κρέας σπανίως

Μεσογειακή διατροφή για πάντα.

Ένας μέσος άνθρωπος που δεν έχει πρόβλημα υγείας μπορεί να ακολουθεί την πυραμίδα διατροφής.

Φρούτα και Λαχανικά

Φρέσκα, κατεψυγμένα, αποξηραμένα και κονσερβοποιημένα. Επίσης 100% φυσικός χυμός φρούτων ή πουρές λαχανικών. Φασόλια, φάβα και φακές ανήκουν στην κατηγορία αυτή.

Πόσο πρέπει να τρώμε?

Το λιγότερο 5 διαφορετικές μερίδες και από τα 2 την ημέρα. Η μερίδα είναι 80 γρ περίπου. Χυμοί είναι 1 μερίδα. Φασόλια 1 φορά τη μέρα.

Γιατί να τρώμε φρούτα και λαχανικά?

Βιτ C υγιής επιδερμίδα καιιστοί, επίσης βοηθάει στην απορρόφηση σιδήρου
Καρετενοειδή χρήσιμο για ανάπτυξη
Φυλικό οξύ αναγκαίο για τα ερυθρά αιμοσφαίρια
Ίνες υγιές έντερο ( ενάντια της δυσκοιλιότητας)
Υδατανθρακες πηγή ενέργειας

Υγιεινές διατροφικές συμβουλές

  • διαλέξτε φρούτα ή κομμένα λαχανικά για σνακ
  • προσθέστε ξηρά ή φρέσκα φρούτα σε πρωινό με δημητριακά
  • σαλάτα πάντα ως συνοδευτικό φαγητό
  • προωθήστε λαχανικά σε φαγητά κατσαρόλας και ψητά ή φρούτα σε γλυκά
  • προσπαθήστε να μη τρώτε τα ίδια φρούτα και λαχανικά κάθε μέρα.

Ψωμί, Δημητριακά, Πατάτες

Ρύζι, νούντλς κ.α

Πόσο να τρώμε?

Κάθε γεύμα πρέπει να ‘χει έστω 1 μερίδα

Γιατί?

Λίγο Ασβέστιο για υγιή κόκαλα
Βιτ Β θιαμίνη , νιασίνη, βοηθούν το σώμα να χρησιμοποιήσει την ενέργεια
Καροτενοειδή χρήσιμο για ανάπτυξη
Φυλικό οξύ αναγκαίο για τα ερυθρά αιμοσφαίρια
Ίνες υγιές έντερο ( ενάντια της δυσκοιλιότητας)
Υδατάνθρακες πηγή ενέργειας

Διατροφικές Συμβουλές

Προτιμήστε τρόφιμα

  • Ολικής άλεσης
  • Χαμηλά λιπαρά, πατάτες φούρνου από τηγανιτά

Γάλα και γαλακτομικά προίόντα

Αυτή η κατηγορία φαγητών περιλαμβάνει γάλα, τυρί και γιαούρτι. Μπορεί να συμπεριληφθεί και η σόγια η οποία είναι επλούσια σε ασβέστιο ως εναλλακτικό γάλακτος . Αυτή η κατηγορία δεν περιλαμβάνει βούτυρο, αυγά και κρέμες.

Πόσο πρέπει να καταναλώνουμε?

2-3 μερίδες την ημέρα. Μια μερίδα γάλακτος είναι 200 ml ποτηριού, μια μερίδα γιαουρτιού είναι 150 γρ και μια μερίδα τυριού είναι 30 γρ (σαν ένα μικρό σπιρτόκουτο).

Γιατί να καταναλώνουμε αυτές τις τροφές?

Ασβέστιο ανάπτυξη και διατήρηση υγείας κοκάλων μας
Ψευδάργυρος χρειάζεται για ανάπτυξη του ιστού και επιδιόρθωσή του
Πρωτεΐνη χρειάζεται για ανάπτυξη και επιδιόρθωσή μυικών ιστών, επίσης είναι μια πηγή ενέργειας
Βιτ. Β12 χρειάζεται για τα κύτταρά μας και για την λειτουργία του νευρικού μας συστήματος
Βιτ. Β2
χρειάζεται για την αποδέσμευση ενέργειας από υδατάνθρακες και πρωτεΐνη
Βιτ. Α για ανάπτυξη και καλύτερη όραση.

Διατροφικές Συμβουλές

Επιλέξτε γάλα και γιαούρτι χαμηλών λιπαρών

Κρέας, Ψάρια

Αυγά, μπέικον, σαλάμι, λουκάνικα, μπέργκερς, πατέ. Στα ψάρια συμπεριλαμβάνονται τα κατεψυγμένα και κονσερβοποιημένα όπως σαρδέλες, τόνος και ψαροκεφτέδες.
Διαλέξτε χαμηλά λιπαρά καθώς επίσης βγάλτε το ορατό λίπος από τις μπριζόλες. Καλό θα ήταν να τρώμε 2 μερίδες ψαριού την εβδομάδα, ένα εκ των οποίων πρέπει να είναι λιπαρό , δηλαδή σολομός, σαρδέλες, τόνος, κολιός, πέστροφα.

Γιατί να τρώμε αυτά τα φαγητά?

Σίδηρος ειδικά στο κόκκινο κρέας, είναι απαραίτητο για τα κύτταρά μας
Ψευδάργυρος χρειάζεται για ανάπτυξη του ιστού και επιδιόρθωσή του
Πρωτεΐνη χρειάζεται για ανάπτυξη και επιδιόρθωσή του μυικού ιστού και επίσης είναι μια πηγή ενέργειας
Βιτ. Β ειδικά η βιτ. Β12 χρειάζεται για τα κύτταρά μας και την λειτουργία του νευρικού μας συστήματος
Μαγνήσιο βοηθά το σώμα να χρησιμοποιήσει την ενέργεια. Απαραίτητη για υγιείς ιστούς και κόκαλα.
Ωμέγα 3 λιπαρά οξέα βρίσκεται στα λιπαρά ψάρια, βοηθάει στην καταπολέμηση των καρδιαγγειακών παθήσεων.

Διατροφικές συμβουλές

  • Διαλέξτε χαμηλά σε λιπαρά κρέατα και παράγωγά τους
  • Διαλέξτε άπαχα κομμάτια κρέατος
  • Αφαιρέστε το ορατό λίπος
  • Προτιμάτε τα ψητά ψάρι και φούρνου, όχι τηγανιτά
  • Τρώτε λιπαρά ψάρια μια φορά την εβδομάδα
Φαγητά που περιέχουν λίπη και φαγητά που περιέχουν ζάχαρη
Φαγητά που περιέχουν λίπη, τι μετράει?
Μαργαρίνη, βούτυρο, λάδια μαγειρέματος, ντρέσινγκ για σαλάτες, μαγιονέζες, κρέμες, τηγανιτά φαγητά συμπεριλαμβανομένων τηγανιτών πατάτων, σοκολάτα, πατατάκια, μπισκότα, πίτες, κέικ, πουτίγκες, παγωτά, πλούσιες σάλτσες.

Φαγητά που περιέχουν ζάχαρη-τι μετράει?
Αναψυχτηκά (όχι τα διαίτης) γλυκά, μαρμελάδες και ζάχαρη, κέικ, πουτίγκες, μπισκότα, πίτες και παγωτά.

Πόσο πρέπει να τρώτε?
Οι περισσότεροι από εμάς πρέπει να τρώμε λιγότερο, πολύ λιγότερο για την ακρίβεια.
Το λίπος στην δίαιτα είναι απαραίτητο για τον οργανισμό μας, αλλά όχι και να καταναλώνουμε λίπος ως βασικό συστατικό καθημερινά. Να κοιτάτε για τα προϊόντα χαμηλά σε λίπος και κυρίως όχι πάνω από 3 γρ στα 100 γρ. Υπάρχουν τα κορεσμένα λίπη, μονοακόρεστα και τα πολυακόρεστα.
Να περιορίσετε την κατανάλωση των κορεσμένων, που σχετίζονται με ζωικά προϊόντα, κέικ, μπισκότα και πίτες για να μειωθεί το ρίσκο καρδιακών παθήσεων. Για να μειωθεί η λήψη κορεσμένων λιπών, χρησιμοποιήστε τις πληροφορίες που αναγράφονται στον πίνακα συστατικών πίσω από κάθε πακέτο, να μειώσετε τα λίπη από πουλερικά, διαλέξτε άλιπα κομμάτια κρέατος και χαμηλού λίπους γαλακτοκομικά και κατά το μαγείρεμα χρησιμοποιήστε όσο το δυνατό λιγότερο λάδι.
Προτιμήστε λάδια πλούσια σε μονοακόρεστα λιπαρά όπως το ελαιόλαδο και πλούσια σε πολυακόρεστα όπως το ηλιέλαιο αντί γα κορεσμένα. Με μέτρο δεν είναι επικίνδυνα για καρδιοπάθειες αλλά και πάλι χρησιμοποιήστε τα με μέτρο. Υπάρχουν δύο είδη αναγκαίων λιπών που θα πρέπει να παρέχονται από την δίαιτα σε μικρά ποσά, τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα (π.χ λιπαρά ψάρια, καρύδια, λάδι σόγιας) και τα ωμέγα 6 λιπαρά οξέα (π.χ ηλιέλαιο, σόγια και βούτυρα από αυτά).
Η ζάχαρη προσθέτει γεύση και γλυκαίνει τα φαγητά αλλά η συχνή κατανάλωση των φαγητών που περιέχουν ζάχαρη και ποτών συμβάλει στο χάλασμα των δοντιών.

Διατροφικές συμβουλές

  • Να τρώτε μικρές ποσότητες από αυτά τα φαγητά
  • Διαλέξτε φαγητά χαμηλών λιπαρών και ζάχαρης όπου μπορείτε
  • Χρησιμοποιήστε βούτυρα από φυτικά έλαια
  • Μειώστε την κατανάλωση γλυκών μεταξύ των γευμάτων (σνακ)
  • Προσπαθήστε να μη προσθέτετε λίπος στο φαγητό σας όταν μαγειρεύετε.

Αλάτι

Μη προσθέτετε αλάτι στο φαγητό ή όταν μαγειρεύετε
6 γρ/ημέρα είναι για ένα υγιή άνθρωπο και 3 για κάποιον καρδιοπαθή, νεφροπαθή. Η κάθε περίπτωση ασθένειας όμως πρέπει να εξετάζεται από τον διαιτολόγο και ιατρό που παρακολουθεί τον ασθενή προσεκτικά και να διαμορφώνεται.

Διατροφικά συμπληρώματα

Δεν αναπληρώνουν μια καλή διατροφή. Δεν προσφέρουν τίποτα αν δεν τα παίρνεται μετά από κάθε γεύμα , καθημερινά γι όσο διάστημα σας ορίσει ο γιατρός σας. Πρέπει να συμβουλευτείτε τον διαιτολόγο σας ο οποίος θα σας πεί αν έχετε κάποια αυξημένη ανάγκη σε κάποιο ιχνοστοιχείο , π.χ Φυλικό οξύ κατά την εγκυμοσύνη αυξάνεται η αναγκαιότητα πρόσληψής του.

Υγρά.

1.5-2 λίτρα υγρών ημερησίως (π.χ νερό, τσάι, χυμό). Αν υποφέρατε από πέτρες στα νεφρά καλύτερα να καταναλώνετε μόνο νερό και αυτό στα 3 λίτρα ημερησίως

Αλκοόλ

3-4 μονάδες για άντρα και 2-3 μονάδες για γυναίκα. Η μονάδα είναι 25 ml αλκοόλ και 125 ml για κρασί.

Γράφει, Χριστίνα Μιχαλαρέα, Κλινική Διατροφολόγος

Έξυπνες συμβουλές... για να τρως λιγότερο και να απολαμβάνεις περισσότερο!

Όπως το αίσθημα της πείνας, έτσι και η αντίληψη ότι έχεις πλέον χορτάσει χρειάζεται χρόνο για να "φτάσει" στον εγκέφαλο. "Ο εγκέφαλός μας χρειάζεται 20 λεπτά από την έναρξη του γεύματος για να ανασχέσει το αίσθημα της πείνας. Συνήθως, σταματάμε το φαγητό όταν το στομάχι μας δεν χωράει άλλη τροφή" παρατηρεί ο Διαιτολόγος Διατροφολόγος Ευάγγελος Ζουμπανέας.
Όσο λοιπόν και να πεινάς καλό θα ήταν να δώσεις στον οργανισμό σου τον απαραίτητο χρόνο να συνειδητοποιήσει πως έφαγε. "Για να καταλάβει ο εγκέφαλος ότι έχει χορτάσει το σώμα, πρέπει να περάσουν περίπου 20 λεπτά, ώστε να ανέβει το επίπεδο σακχάρου στο αίμα (προκαλείται από τη διάσπαση των τροφών)".



Ο, ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΙΠΟΣ
Εκεί λοιπόν είναι που ξεκινά το πρόβλημα. Αν δεν σταματήσεις να τρως, τότε η παραπάνω τροφή θα μετατραπεί αμέσως σε λίπος.
"Αν σε αυτά τα 20 λεπτά έχουμε καταφέρει να αδειάσουμε ό,τι υπάρχει στο τραπέζι, τότε σίγουρα θα έχουμε καταναλώσει πολύ περισσότερα από αυτά που χρειαζόμαστε. Πρέπει να θυμάστε ότι το μεγαλύτερο μέρος της περίσσειας ποσότητας που καταναλώνουμε, ο οργανισμός μας το αποθηκεύει σε λίπος".
Πώς όμως θα καταφέρεις να φας όσο ακριβώς χρειάζεσαι; Ο Ευάγγελος Ζουμπανέας τονίζει πως "είναι πολύ σημαντικό να τρώμε αργά και ήρεμα, μασώντας καλά την τροφή μας, ώστε να εξασφαλίζουμε το βέλτιστο θρεπτικό αποτέλεσμα".



ΧΡΥΣΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΩΣ ΟΣΟ ΠΡΕΠΕΙ

Οι διαιτολόγοι διατροφολόγοι Γεωργία Φλουράκη και Ευάγγελος Ζουμπανέας σου δίνουν απλές και έξυπνες συμβουλές για να φας όσο πρέπει και να αποφύγεις τα περιττά κιλά!
• Να τρώτε με ηρεμία, τουλάχιστον το κυρίως γεύμα.
• Να τρώτε πρώτα τη σαλάτα σας και μετά το κυρίως γεύμα.
• Να μην τρώτε μπροστά στην τηλεόραση και, γενικότερα, να μην αποσπάστε από άλλες δραστηριότητες.
• Να αφήνετε συχνά το πιρούνι ανάμεσα στις μπουκιές.
• Να μην τρώτε σε μεγάλα πιάτα, γιατί σας προδιαθέτουν να καταναλώνετε μεγαλύτερη ποσότητα από αυτήν που χρειάζεστε.
• Να μασάτε καλά το φαγητό σας, σε μικρές ποσότητες.
***Είναι πολύ σημαντικό να μασάς καλά την τροφή σου, αφού με τον τρόπο αυτό βοηθάς τη χώνεψη.
"Το στόμα εκκρίνει, μέσω των σιελογόνων αδένων, το σάλιο. Αυτό συμβαίνει γιατί το τελευταίο συνδράμει στη χώνεψη ως εξής:
-Βοηθάει στην εύκολη κατάποση της τροφής.
-Περιέχει ειδικές ουσίες (διάφορα ένζυμα, όπως η αμυλάση, η οποία συμβάλλει στη διάσπαση των τροφών που περιέχουν άμυλο) που προετοιμάζουν και διευκολύνουν τη διάσπαση κάθε μπουκιάς από τα υγρά του στομάχου, απελευθερώνοντας τα θρεπτικά συστατικά της.
Αντίθετα, αν δεν μασάς καλά δυσχεραίνεις τη χώνεψη, αισθάνεσαι έντονο φούσκωμα στο στομάχι, ενώ ο οργανισμός δυσκολεύεται να διασπάσει τις τροφές, με αποτέλεσμα να χάνονται βιταμίνες και μέταλλα από τον οργανισμό μας. Τέλος, τρώγοντας γρήγορα και χωρίς να μασάς καλά το φαγητό σου δεν χορταίνεις.


ΔΥΟ ΕXTRA TIPS
Εκτός από τον τρόπο που τρως, πολύ σημαντικός είναι σύμφωνα με τους διαιτολόγους και ο χώρος που τρώς.
Μήπως έχεις κι εσύ την κακή συνήθεια να τρως μπροστά στην τηλεόραση; Σύμφωνα με τον διαιτολόγο-διατροφολόγο Ευάγγελο Ζουμπανέα "Όταν η προσοχή μας είναι στραμμένη σε αυτό που παρακολουθούμε, χάνουμε το γευστικό αποτέλεσμα, δηλαδή δεν απολαμβάνουμε την τροφή που τρώμε, με άμεση συνέπεια να ξαναπεινάμε πολύ σύντομα. Όταν τρώμε και δεν είμαστε συγκεντρωμένοι στο φαγητό μας, κινδυνεύουμε να τρώμε απορροφημένοι και να μην σταματάμε έως ότου τελειώσει το πρόγραμμα που παρακολουθούμε. Και όσο παρακολουθούμε το αγαπημένο μας πρόγραμμα, τόσες περισσότερες θερμίδες παίρνουμε".
Από την άλλη, αντί να παρακολουθείς τηλεόραση, μπορείς να στρώσεις το πιο όμορφο τραπέζι και να απολαύσεις το φαγητό σου. Το όμορφο περιβάλλον την ώρα του γεύματος είναι πολύ σημαντικό για να αποκτήσεις σωστές διατροφικές συνήθειες. "Επειδή το φαγητό δεν μας προσφέρει μόνο γευστικές, αλλά και αισθητικές απολαύσεις, το να φάμε, για παράδειγμα, σε μιαν ακατάστατη κουζίνα, γεμάτη άπλυτα πιάτα, δεν θα μας ικανοποιήσει απόλυτα, όσο νόστιμο κι αν είναι το φαγητό. Κι αυτή η αίσθηση του «ανικανοποίητου» μπορεί να μας οδηγήσει σύντομα στο να ανοίξουμε ξανά το ψυγείο!"

Γιατί δεν μπορούμε να φάμε μόνο ένα…

Ανακάλυψαν γιατί δεν μπορούμε να φάμε μόνο ένα…και τι προκαλεί αν το αποφεύγουμε..



Πολλές φορές έχουμε αναρωτηθεί γιατί δεν μπορούμε να φάμε μόνον ένα πατατάκι! Η αιτία του κακού βρίσκεται σε κάποιες χημικές ουσίες, τα ενδοκαναβινοειδή, που προκαλούν εθισμό!

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια φαρμακολογίας Ντανιέλε Πιομέλι της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια-Ιρβάιν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), συμπέραναν πως αμέσως μόλις η γλώσσα γεύεται το λίπος από το πατατάκι στέλνεται ένα σήμα στον εγκέφαλο και από εκεί, μέσω του πνευμονογαστρικού νεύρου, στο έντερο, όπου "πυροδοτείται" η παραγωγή των καναβινοειδών. Αυτό, με τη σειρά του, έχει ως συνέπεια την αποστολή νέων μηνυμάτων στον εγκέφαλο με το ίδιο μήνυμα: "φάε κι άλλο!"

Η Ντανιέλε Πιομέλι εκτιμά ότι ένα τέτοιο μήνυμα έχει την ρίζα του στην εξελικτική ιστορία των θηλαστικών, όταν τα λίπη -που σπάνιζαν στη φύση- ήταν ζωτικής σημασίας  για την επιβίωση του ζώου, οπότε ο οργανισμός χρειαζόταν "ενθάρρυνση" για την κατανάλωση κι άλλων ποσοτήτων. Σήμερα, βέβαια, που τα λίπη υπεραφθονούν, ο ίδιος αυτός βιολογικός μηχανισμός, ο οποίος ενθαρρύνει το "μια από τα ίδια!", κάνει κακό, ιδίως όταν σχετίζεται με πρόχειρο ταχυφαγητό, οδηγώντας σε παχυσαρκία, διαβήτη, καρκίνο κ.α.

Η μελέτη δείχνει ότι, μπλοκάροντας τα μηνύματα των ενδοκαναβινοειδών, οι επιστήμονες θα μπορούσαν να σπάσουν τον φαύλο κύκλο της απόλαυσης, που ωθεί τους ανθρώπους να τρώνε ανεξέλεγκτες ποσότητες ανθυγιεινού φαγητού με λίπη. Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, τα τσιπς και οι τηγανητές πατάτες, από όλα τα φαγητά, είναι αυτά που αυξάνουν περισσότερο το πάχος.

Όμως η καταστολή της παραγωγής ενδοκαναβινοειδών στον εγκέφαλο μπορεί να έχει ως παρενέργεια την πρόκληση άγχους και κατάθλιψης. Γι αυτό οι ερευνητές ευελπιστούν ότι θα μπορέσουν να βρουν ένα φάρμακο, το οποίο θα στοχεύει στους υποδοχείς καναβινοειδών στο έντερο και δεν θα έχει ανάλογες παρενέργειες.

πηγή: newsbomb.gr

Κρέας. Ότι πρέπει να ξέρουμε

Γενικά

Το κρέας δεσπόζει στο «μενού» της διατροφής μας και έχει μεγάλη σημασία για τη σωστή θρέψη και ανάπτυξη του ανθρώπου. Περιέχει πρωτεΐνες, σίδηρο, βιταμίνη Β12, που λαμβάνεται μόνο από ζωικά προϊόντα, κ.ά. «Κόκκινο κρέας» θεωρούνται το χοιρινό, το μοσχάρι, το αρνί και το κατσίκι, ενώ στο «άσπρο κρέας» κατατάσσονται το το κοτόπουλο, η γαλοπούλα, το κουνέλι κ.ά. Οι κίνδυνοι από τη μη ισορροπημένη και την κακή διατροφή καιροφυλακτούν σε σχέση με το κρέας λόγω αφενός της ποσότητας και αφετέρου της ποιότητας του κρέατος που καταναλώνουμε.



Ουκ εν τω πολλώ το ευ

Πριν από 40 χρόνια η κατανάλωση κρέατος ήταν περίπου 35 γραμμάρια ημερησίως και σήμερα έχουμε φθάσει να καταναλώνουμε περισσότερα από 150 γραμμάρια ημερησίως. Μάλιστα, σύμφωνα με μελέτες, τα παιδιά τρώνε ημερησίως περισσότερα από 50 γραμμάρια επεξεργασμένου κρέατος (αλλαντικά κ.ά.). Η ιδανική ποσότητα κρέατος που πρέπει να καταναλώνουμε είναι 100 γραμμάρια κόκκινου κρέατος την εβδομάδα! Μην τρομάζετε, συνηθισμένοι από την ολοκληρωτική διείσδυση της κρεατοφαγίας στο διαιτολόγιό σας. Υγεία δεν σημαίνει σίγουρα κατανάλωση 150 γραμμαρίων ημερησίως, όπως γίνεται σήμερα.
Η κατανάλωση πουλερικών, αβγών και κόκκινου κρέατος δεν θα πρέπει να ξεπερνά κατά μέσού όρο τη μια μικρομερίδα την ημέρα ή μία πλήρη μερίδα κάθε δεύτερη ημέρα, ενώ περαιτέρω μείωση δεν φαίνεται να απειλεί την καλή υγεία των ενηλίκων. Το κρέας των πουλερικών προτιμάται από το κόκκινο κρέας, ενώ τα αβγά, συμπεριλαμβανομένων αυτών που χρησιμοποιούνται στη μαγειρική και στη ζαχαροπλαστική, δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τα τέσσερα την εβδομάδα. Κατά συνέπεια ένα άτομο μπορεί να καταναλώνει τρία αβγά την εβδομάδα και δύο μερίδες την εβδομάδα κρέας πουλερικών.
Η πρόσληψη κρέατος, και ιδιαίτερα κόκκινου κρέατος, σχετίζεται σταθερά με τον καρκίνο του παχέος εντέρου και ενδεχομένως με άλλες μορφές καρκίνου και με τη στεφανιαία νόσο. Τόσο το κρέας όσο και τα αβγά περιέχουν σχετικά υψηλές ποσότητες χοληστερόλης. Το κόκκινο κρέας έχει περισσότερα κεκορεσμένα λίπη, γι' αυτό αυξάνει τον κίνδυνο για έμφραγμα (αρτηριοσκλήρωση) και για καρκίνο. Προτιμάται το άσπρο κρέας - εφόσον τα πουλερικά δεν διατρέφονται με ακατάλληλες τροφές που αλλοιώνουν τη σύνθεση του κρέατός τους.

Κίνδυνοι από από την κακή ποιότητα κρέατος

Εκτός από την παθογόνο prion, τον παράγοντα που ευθύνεται για τη νόσο των τρελών αγελάδων, πλείστοι άλλοι κίνδυνοι καιροφυλακτούν κατά την κατανάλωση κρέατος. Αφορούν παθογόνους μικροοργανισμούς (βακτήρια και παράσιτα) και σπανίως ιούς, αλλά και κατάλοιπα φαρμάκων και χημικές ουσίες.
Τα βακτήρια είναι οι συχνότεροι, σημαντικότεροι και πιο επικίνδυνοι παθογόνοι μικροοργανισμοί που επηρεάζουν την ποιότητα του κρέατος. Αλλά προκαλούν τροφογενείς λοιμώξεις και άλλα διασπούν τα διάφορα συστατικά του κρέατος με αποτέλεσμα να αλλάζουν η όψη, η γεύση και η οσμή του. Έχουν ιδιαίτερη «προτίμηση» σε τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες, όπως είναι κατ' εξοχήν τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης.

Αναλυτικά:
Clostridium pertringens: Είναι παθογόνο βακτήρια που σχετίζεται με γεύματα τα οποία περιέχουν κρέατα και σάλτσες. H παρουσία του οφείλεται σε ακατάλληλο θερμοκρασιακό χειρισμό τους, όπως είναι η αργή ψύξη (δηλαδή η παραμονή επί μακρόν σε σχετικά χαμηλή θερμοκρασία) και η ατελής επαναθέρμανσή τους. Προκαλεί λοίμωξη που οφείλεται στην παραγωγή τοξίνης στον γαστρεντερικό σωλήνα του ανθρώπου. Τα κύρια συμπτώματα είναι κοιλιακό άλγος, διάρροια, ναυτία και ενίοτε εμετό. Ο μόνος τρόπος προστασίας των τροφίμων από την ανάπτυξη του C. perfringens είναι η ταχεία θέρμανση και ψύξη τους.
Σαλμονέλα: Αποτελούν το συχνότερο αίτιο τροφογενών λοιμώξεων, με συχνότητα η οποία τα τελευταία χρόνια αυξάνεται συνεχώς. Βρίσκονται σε διάφορα τρόφιμα, όπως νωπά κρέατα, πουλερικά, ιχθυηρά (οστρακοειδή που αλιεύονται σε μολυσμένες θάλασσες), αβγά, γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα, χοιρινό κ.ά. Οι σαλμονέλες χωρίζονται σε τρεις ομάδες: 1. Σαλμονέλες προσαρμοσμένες μόνο στον άνθρωπο (S. typhi, S. parathyphi Α, S. sendai) - δεν είναι παθογόνες για τα ζώα -, που ευθύνονται για τον τύφο και τον παράτυφο. 2. Σαλμονέλες που προσβάλλουν και τον άνθρωπο και τα ζώα (S. thyphimurium, S. enteritidis) και ευθύνονται για την κλασική τροφική δηλητηρίαση από σαλμονέλα, για τη διάρροια των ταξιδιωτών και για τη βρεφική διάρροια. 3. Σαλμονέλες που προσβάλλουν κυρίως τα ζώα και τα πτηνά (S. abortus-ονίs, S. gallinarum, S. choleraesuis) - σπανίως προσβάλλουν τον άνθρωπο και όταν αυτό συμβεί τα συμπτώματα είναι πολύ ήπια.
Η μετάδοση των σαλμονελών στα τρόφιμα οφείλεται συνήθως σε επιμόλυνση των μαγειρεμένων ή παστεριωμένων ή άλλως πώς θερμικά επεξεργασμένων τροφίμων από μολυσμένα εργαλεία κουζίνας (μαχαίρια) ή από μολυσμένους χειριστές (ανθρώπους που είναι φορείς και τα πιάνουν). Τα αβγά όρνιθας θεωρούνται το πιο επικίνδυνο τρόφιμο για τη μετάδοση σαλμονελών και μάλιστα της S. enteritidis. Η προστασία από τη σαλμονέλωση γίνεται με καλό ψήσιμο των τροφίμων, με αυστηρή τήρηση όλων των κανόνων προσωπικής υγιεινής, με καλό καθαρισμό και απολύμανση όλων των επιφανειών που έρχονται σε επαφή με τα τρόφιμα.
Escherichia coli: Ανήκει στα εντεροβακτηριοειδή και ανευρίσκεται συχνότερα σε νωπά τρόφιμα ζωικής προέλευσης (γάλα, κόκκινα κρέατα, πουλερικά) ή σε ατελώς επεξεργασμένα τρόφιμα. Η εντεροτοξικογόνος Ε. coli προκαλεί συμπτώματα των οποίων η σοβαρότητα εξαρτάται από τις παραγόμενες τοξίνες. Η εμφάνιση των συμπτωμάτων είναι αιφνίδια και οξεία με κύριο χαρακτηριστικό την υδαρή διάρροια η οποία συνοδεύεται από έμετο και επιγάστριο άλγος. Η πυρεξία (πυρετός) είναι σπάνια, αλλά η αφυδάτωση συνήθης και έντονη, με αποτέλεσμα, εφόσον καθυστερήσει η θεραπεία, να απειλείται η ζωή. H εντερογόνος Ε. coli προκαλεί επίμονη μεγάλης διάρκειας εκκριτική διάρροια με σοβαρή εντερίτιδα. Τα συμπτώματα εμφανίζονται σε 12-36 ώρες.
Λιστέρια (Lίsteria monocytogenes): Βακτηρίδιο που συνηθέστερα βρίσκεται σε νωπά και κατεψυγμένα κρέατα και πουλερικά, μη παστεριωμένα γαλακτοκομικά ή προϊόντα που υφίστανται ωρίμανση (μαλακά τυριά, παγωτά, νωπό γάλα, κρέμα, βούτυρο) αλλά και σε ωμά λαχανικά (λάχανο, μαρούλι), ιχθυηρά κ.ά. Η λιστερίωση είναι η λοίμωξη που προκαλεί στους μεν (ανοσολογικά) υγιείς ενηλίκους συμπτώματα από το γαστρεντερικό σύστημα, στους δε ανοσοκατεσταλμένους, στους ηλικιωμένους και στα μικρά παιδιά σηψαιμία, μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα και γενικά απειλεί επικίνδυνα τη ζωή τους.
Staphylococcιιs aureus: Η σταφυλοκοκκική τροφική δηλητηρίαση είναι λοίμωξη που οφείλεται στον παθογόνο μικροοργανισμό stαρhylοcοccυs aureus, ο οποίος απoτελεί μεγάλο πρόβλημα της κτηνοτροφίας και της βιομηχανίας τροφίμων ζωικής προέλευσης. Τα τρόφιμα που συχνότερα ενοχοποιούνται για αυτή την τροφική δηλητηρίαση είναι το κρέας και τα κρεατοσκευάσματα, τα πουλερικά και τα αβγά, το γάλα και τα γαλακτοκομικά, σάντουιτς με γέμιση κοτόπουλου, γαλοπούλας, τόνου κ.ά.
Τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι ναυτία, έμετος, επιγάστριος σπασμός και σωματική εξάντληση. Σε σοβαρότερα περιστατικά μπορεί να συνυπάρχουν κεφαλαλγία, μυϊκοί σπασμοί, αιφνίδιες μεταβολές της πίεσης του αίματος και των σφυγμών. Στην εκδήλωση της τροφικής αυτής δηλητηρίασης συμβάλλων εκτός άλλων η ατελής ψύξη των τροφίμων, η παραμονή τους επί μακρόν σε Θερμοκρασία δωματίου, το ατελές ψήσιμο ή η ατελής επαναθέρμανσή τους και η μη τήρηση των βασικών κανόνων υγιεινής (πλύσιμο χεριών, πλύσιμο κουζινικών εργαλείων με ζεστό νερό και απορρυπαντικό).
Παράσιτα:
Τα παράσιτα αποτελούν σημαντικό βιολογικό παράγοντα ο οποίος προκαλεί τροφικές λοιμώξεις. 0ι τροφογενείς παρασιτώσεις με εξαίρεση την τοξοπλάσμωση (που οφείλεται σε πρωτόζωο) προκαλούνται από έλμινθες. Τα ωμά ή ατελώς ψημένα τρόφιμα αποτελούν πολύ καλό μέσο μετάδοσης των ελμινθιάσεων. Συνήθως πιο φορτωμένα με έλμινθες είναι τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης, ενώ στις ανεπτυγμένες χώρες οι τροφογενείς ελμινθιάσεις οφείλονται στις ιδιαίτερες διαιτητικές συνήθειες (π.χ. προτίμηση των Γάλλων και των Αγγλοσαξόνων στα ωμά ή μισοψημένα κρέατα, προτίμηση των Σκανδιναβών στα ωμά μαριναρισμένα ψάρια, προτίμηση των Γιαπωνέζων στο σούστ). 0ι ελμινθιάσεις συνήθως σχετίζονται με κατανάλωση κρέατος παραγωγικών ζώων (βόειο, χοιρινό, αρνίσιο, ιχθύων). Αναλυτικά:
Trichinella spiralis: Παρασιτεί στο μυϊκό σύστημα διαφόρων κατοικιδίων ή άγριων ζώων, κυρίως δε του χοίρου, και προσβάλλει τον άνθρωπο προκαλώντας παρασιτική νόσο που είναι γνωστή ως τριχίνωση ή τριχινέλωση. Μεταδίδεται στον άνθρωπο αποκλειστικά τροφογενώς και κυρίως με το χοιρινό κρέας (φρέσκα χοιρινά λουκάνικα αλλά και τα αποξηραμένα ή καπνιστά λουκάνικα) και σπανιότερα με κρέας άλλων ειδών. Οι χοίροι μολύνονται όταν χρησιμοποιούνται για τη διατροφή τους απορριπτόμενα τεμάχια κρέατος ή απορρίμματα. Τα τελευταία χρόνια η τριχινέλωση έχει μειωθεί εξαιτίας της αλλαγής του τρόπου εκτροφής των χοίρων και των μέτρων προφύλαξης στα σφαγεία κατά τον έλεγχο των σφαγίων (τριχινοσκόπηση). Στην τριχινέλωση παρατηρούνται μυαλγία, πυρετός, περιφερικό οίδημα, πετεχειακές αιμορραγίες και ευαισθησία των μυών.
Τοξόπλασμα: Ο άνθρωπος μολύνεται κυρίως είτε από την κατανάλωση ατελώς ψημένου ή ωμού κρέατος ζώου μολυσμένου με τοξόπλασμα (ή λαχανικών μολυσμένων με κόπρανα γάτας - επίκτητη τοξοπλάσμωση) είτε κατά την εμβρυϊκή ζωή όταν η μητέρα μολυνθεί στο πρώτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης με τοξόπλασμα (συγγενής τoξοπλάσμωση). Η συγγενής τοξοπλάσμωση μπορεί να προκαλέσει μόνιμες βλάβες του εμβρύου (ασβεστοποιήσεις στον εγκέφαλο, χοριοαμφιβληστροειδίτιδα, ηπατοσπληνομεγαλία, ηπατική ανεπάρκεια, υδροκεφαλία, μικροκεφαλία και ψυχοκινητικές διαταραχές). Τα μισοψημένα κρατικά είναι πολύ επικίνδυνα, γι' αυτό ιδίως στις εγκύους προτείνεται να μην καταναλώνουν ωμά ή ατελώς ψημένα κρέατα.


Κατάλοιπα

Τα κατάλοιπα αποτελούν εν δυνάμει κίνδυνο μια τον άνθρωπο.
Είναι ό,τι μένει στο κρέας από φάρμακα που χορηγήθηκαν άμεσα στα ζώα (είτε για θεραπεία είτε για πρόληψη ασθενειών είτε παρανόμως ως αυξητικοί παράγοντες) ή έλαβαν έμμεσα τα ζώα (όταν βοσκούν στους αγρούς ή όταν τρώνε τροφές, δημητριακά ή καρπούς επιβαρημένα με φυτοφάρμακα και βιοκτόνα).

Αντιβιοτικά: Μεγάλη ποικιλία αντιβιοτικών χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς, προληπτικούς και αυξητικούς σκοπούς στην εκτροφή των παραγωγικών ζώων. Υπολογίζεται ότι η συνολική ποσότητα των αντιβιοτικών ουσιών που χρησιμοποιούνται ως αυξητικοί παράγοντες είναι τέσσερις-πέντε φορές μεγαλύτερη από εκείνη που χρησιμοποιείται για θεραπευτικούς σκοπούς στον άνθρωπο! Η χρήση των αντιβιοτικών αυξήθηκε κατά 1.500% τα τελευταία 30 χρόνια. Στην πτηνοτροφία χορηγούνται στα κοτόπουλα αντιβιοτικά για την ταχύτερη αύξηση του βάρους τους και για την αντιμετώπιση ασθενειών που αναπτύσσονται κατά κόρού στα εκτροφεία. Οι φόβοι για τη δημιουργία ανθεκτικών στελεχών μικροοργανισμών διατυπώθηκαν ήδη από το 1960 με αποτέλεσμα το 1969 να προταθεί η απαγόρευση προσθήκης στις ζωοτροφές ως αυξητικών παραγόντων αντιβιοτικών που χρησιμοποιούνται ως θεραπευτικοί παράγοντες για τον άνθρωπο ή τα ζώα ώστε να μην εξουδετερώνεται η θεραπευτική δράση των συνταγογραφούμενων αντιβιοτικών και να αποφευχθεί η δημιουργία ανθεκτικών στελεχών παθογόνων. Έτσι, απαγορεύθηκε η χρήση χλωροτετρακυκλίνης, οξυτετρακυκλίνης, πενικιλίνης, τυλοζίνης και των σουλφαμιδών ως αυξητικών παραγόντων, με το σκεπτικό ότι εγκυμονούσαν σοβαρούς κινδύνους για την υγεία των ανθρώπων και των ζώων.

Ορμόνες: Η χρήση της βόειας σωματοτρόπου ορμόνης (BST) - ανακαλύφθηκε το 1930 και είναι μια πρωτεϊνικής φύσεως ορμόνη που παράγεται από το πρόσθιο τμήμα της υπόφυσης - στα βοοειδή έχει άμεσες επιδράσεις στον μεταβολισμό και στην παραγωγή γάλακτος. Γι' αυτό άρχισε η χορήγηση ενέσιμης BST στα βοοειδή για την αύξηση της γαλακτοπαραγωγής και του σωματικού βάρους. Αρχικά χορηγείτο BST που προερχόταν από εκχύλισμα υπόφυσης σφαγίων βοοειδών, αλλά οι ποσότητες δεν επαρκούσαν για εκτεταμένη χρήση και η βιοτεχνολογία οδήγησε στην παραγωγή της rBST, η χρήση της οποίας εγκρίθηκε από τον FDA (Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ) το 1994 και έκτοτε χρησιμοποιείται ευρέως στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλες 24 (Ρουμανία, Τσεχία, Ρωσία, Σλοβακία, Ουγγαρία, Ουκρανία, Τζαμάικα, Τουρκία, Βουλγαρία, Νότια Αφρική, Ζιμπάμπουε, Κένυα, Βραζιλία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα κ.α.). Ο Καναδάς και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν επιτρέπουν (επίσημα) τη χρήση BST λόγω έντονων ανησυχιών για τις πιθανές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία. Γι' αυτό ως το 1999 απαγόρευαν την εισαγωγή κρεάτων από χώρες όπου επιτρέπεται η χρήση της, στη συνέχεια επετράπη με παράλληλη αναφορά των συγκεκριμένων εκτροφών ως προς τα όρια της ορμόνης που περιέχεται στο κρέας, αλλά και πάλι απαγορεύθηκε η εισαγωγή - κάτι που ισχύει ως σήμερα. Το μεγάλο ερώτημα αφορά την IGF-1 (αυξητικός παράγοντας) και τον ρόλο της στην καρκινογένεση. Η χορήγηση της rΒSΤ στις αγελάδες φαίνεται ότι αυξάνει τα επίπεδα τής IGF-1 στο γάλα με πιθανό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, του μαστού και ίσως του εντέρου. Επίσης η χορήγηση της rBST πιθανόν να μεταβάλλει τη σύσταση των πρωτεϊνών του γάλακτος με παρεπόμενο αλλεργικές αντιδράσεις, ενώ προκαλεί και χρόνιες μαστίτιδες στις γαλακτοπαραγωγούς αγελάδες με αποτέλεσμα να υποβάλλονται σε θεραπείες με αντιβιοτικά επί μακρόν (κατά συνέπεια υψηλές συγκεντρώσεις αντιβιοτικών στο γάλα και δημιουργία ανθεκτικών βακτηρίων).

Διοξίνες πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCBs): Ανήκουν στις πλέον τοξικές χημικές ουσίες, παράγονται κατά την καύση χλωριωμένων ενώσεων με υδρογονάνθρακες και ουσιαστικά αποτελούν υποπροϊόντα της βιομηχανίας παραγωγής χημικών ουσιών. Είναι περιβαλλοντικοί ρυπαντές και έτσι εύκολα εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα. Ανιχνεύονται κυρίως σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης, συσσωρεύονται στον λιπώδη ιστό των παραγωγικών ζώων και των ιχθυηρών, ενώ περνούν στον άνθρωπο με την κατανάλωση αυτών των τροφίμων. Οι διοξίνες και ιδιαίτερα το ισομερές TCDD είναι ισχυρότατα δηλητήρια με πολλαπλές τοξικές επιδράσεις στον μεταβολισμό, με σίγουρη καρκινογόνο δράση στα πειραματόζωα και πιθανότατα καρκινογόνα για τον άνθρωπο (Εθνικό Ινστιτούτο Περιβαλλοντικής Ασφάλειας και Υγείας των ΗΠΑ). Το 1999 ξέσπασε το μεγάλο σκάνδαλο που ξεκίνησε από το Βέλγιο με την ανίχνευση διοξινών σε κοτόπουλα. Ετσι, ξαφνικά ανακαλύψαμε ότι στη χώρα μας δεν υπάρχει μηχανισμός καταγραφής των πηγών διοξινών ούτε παρακολούθησης των συγκεντρώσεων διοξινών στο περιβάλλον, στα ζώα και στον άνθρωπο - έκτοτε ορίστηκαν δύο εργαστήρια για σχετικές αναλύσεις. Την εποχή της «κρίσης των διοξινών» έγιναν μετρήσεις ελληνικών προϊόντων (αρνίσιο, κατσικίσιο κρέας, γιαούρτι, φέτα κ.ά.) σε εργαστήρια του εξωτερικού και ανιχνεύθηκαν συγκεντρώσεις διοξινών.

Νόσος των τρελών αγελάδων: Η πασίγνωστη πλέον σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών (BSE) έκανε την εμφάνισή της στο τέλος της δεκαετίας του '80 (αποτέλεσμα της εντατικής εκτροφής και της κερδοσκοπίας - εμφανίστηκε το 1986, έφερε τον μεγάλο πανικό το 1996 και έκτοτε συνεχίζει να είναι ο φόβος και ο τρόμος του καταναλωτή). Η εμφάνιση της «νόσου των τρελών αγελάδων» είναι αποτέλεσμα της απρόβλεπτης συμπεριφοράς ενός βιολογικού παράγοντα, της πρωτεΐνης prion - ουσιαστικά ακόμη άγνωστου -, που η επιστήμη πίστευε ότι ο λεγόμενος «φραγμός των ειδών» (specίes barrier) θα τον περιόριζε μόνο σε ορισμένα είδη ζώων. O κίνδυνος μετάδοσης της ΒSΕ στον άνθρωπο με μολυσμένο κρέας βοοειδών δεν έχει συνδεθεί ως τώρα με τον μυϊκό ιστό του κρέατος (ψαχνό) ούτε με το γάλα (συνεχίζονται οι έρευνες). Τα περιστατικά σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας των βοοειδών στον άνθρωπο - νέα μορφή νόσου Creutzfeld-Jacob (variant-CJD) - έχουν κοινό χαρακτηριστικό την ασυνήθιστα νεαρή ηλικία των ασθενών (μέσος όρος ηλικίας: 29 έτη), την πλέον παρατεταμένη διάρκεια νόσησης και κλινική εικόνα διαφορετική από εκείνη της κλασικής σποραδικής νόσου CJD. Σημαντικό ρόλο στην εκδήλωση της νέας μορφής τής Κρόιτσφελτ-Γιάκομπ παίζει το γενετικό προφίλ του ατόμου καθώς έχει διαπιστωθεί ότι όλα τα θύματα της νόσου ήταν «ομοζυγώτες μεθειονίνης στο κωδικόνιο 129 του γονιδίου της prion πρωτεΐνης», που σημαίνει ότι πρέπει να έχει κανείς γενετική προδιάθεση για να κινδυνεύει από την εκδήλωση της «νόσου των τρελών αγελάδων».

 

Συμβουλέs για την επιλογή

Μην αγοράζετε ασφράγιστα ζώα διότι μπορεί να είναι επικίνδυνα (ασθενή). Ακόμη και αν είναι υγιή, κατά τη μεταφορά μπορεί να δημιουργηθούν προβλήματα. Συχνά, στοιβαγμένα στις πλατφόρμες των φορτηγών κάποια σκάνε, όλα τα μικρόβια (σαπρόφυτα εντέρου κ.ά.) περνούν στο αίμα και καθώς δεν δεν γίνεται καλή αφαίμαξη καθιστώνται ακατάλληλα. Όσον αφορά τα αμνοερίφια, οι σφραγίδες που πρέπει να υπάρχουν είναι μία στρογγυλή του κτηνιατρικού ελέγχου, μία παραλληλόγραμμη που γράφει το είδος (π.χ. αμνός γάλακτος ή ερίφιο) και μία σε σχήμα ρόμβου με τη λέξη «εγχώριο». Και οι τρεις είναι χρώματος μπλε και αφορούν εγχώριο κατσίκι ή αρνί. Για τα εισαγόμένα από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντί της ρομβοειδούς σφραγίδας υπάρχει μία παραλληλόγραμμη που γράφει τη χώρα προέλευσης. Για τα εισαγόμένα από τρίτες χώρες πρέπει να υπάρχει σφραγίδα παραλληλόγραμμη που έχει ένδειξη εξωτερικού και είναι πράσινου χρώματος.
Το χοιρινό έχει μια επιπλέον σφραγίδα (εκτός των τριών) παραλληλόγραμμη που γράφει «ετριχινοοχοπήθη», δηλαδή ελέγχθηκε για trichίnella spiralis.
Τα κοτόπουλα επιβάλλεται να φέρουν ταμπέλα με ημερομηνία σφαγής (από τη στιγμή της σφαγής ως την ημέρα πώλησης μπορεί να παρέλθει πενθήμερο - διατηρησιμότητα πέντε ημερών). 0 καταναλωτής πρέπει να προσέχει όταν τα αγοράζει να είναι κανονικά ανεπτυγμένα (όχι καχεκτικά, γιατί μπορεί να σημαίνει ότι είχαν αρρωστήσει πρόσφατα), να μην έχουν μώλωπες, εκδορές, αιματώματα, μελανές κηλίδες.
Στο μοσχάρι, προσοχή στη σφράγιση που δείχνει ότι έγινε κτηνιατρικός υγειονομικός έλεγχος και στο επκετάζ (που δείχνει τον αριθμό του ζώου, τη χώρα προέλευσης, τη χώρα σφαγής κ.ά.). Το χρώμα του σφάγιου πρέπει να είναι ροδαλό και όχι ένιονα κόκκινο, κάτι που αποτελεί ένδειξη ότι δεν έγινε σωστά η αφαίμαξη.
Κατά πρώτο λόγο να προτιμάτε τα μοσχαράκια γάλακτος (ως οκτώ μηνών) και κατά δεύτερο λόγο ως 24 μηνών. Να ξέρετε ότι τα μικρής ηλικίας μοσχάρια είναι πιο ανοιχτόχρωμα και συνολικά οι μυϊκές μάζες είναι μικρότερες.
Το κρέας για τον έτοιμο κιμά πρέπει να κόβεται μπροστά μας. Ο κιμάς είναι τόσο ευπαθής ώστε θα πρέπει να τον αγοράζουμε λίγο προτού επιστρέψουμε στο σπίτι και να τον βάζουμε αμέσως στο ψυγείο. Στα κρέατα εντός συσκευασίας πρέπει να αναγράφονται η επωνυμία του εργαστηρίου τεμαχισμού (οβάλ σφραγίδα κτηνιατρικής έγκρισης), η ημερομηνία παρασκευής και ανάλωσης.
Το νωπό κρέας επιβάλλεται να συντηρείται σε προθήκες ψυγείων, ενώ το κατεψυγμένο σε θάλαμο κατάψυξης (-18 °C).
Γενικά η σάρκα του κρέατος πρέπει να είναι σφικτή, χωρίς γλίτσα, να έχει ευχάριστη μυρωδιά και να μην έχει οσμή αμμωνίας (ένδειξη αποσύνθεσης). Η τρυφερότητα του κρέατος είναι μεγαλύτερη όταν αυτό προέρχεται από το πίσω μέρος του ζώου και όσο πιο μικρή είναι η ηλικία του ζώου.

 

Μετά την αγορά του κρέατος

Το κρέας πρέπει να μεταφέρεται αμέσως μετά την αγορά του στο σπίτι ώστε να μην αφήνουμε χρόνο στους μικροοργανισμούς (κανένα τρόφιμο δεν είναι στείρο μικροβιακού φορτίου) να πολλαπλασιαστούν.
Μην τοποθετείτε το κρέας τυλιγμένο στο χαρτί του κρεοπωλείου στα πάνω ράφια του ψυγείου. Ενδέχεται να στάξει και να μολύνει άλλα τρόφιμα που βρίσκονται ξεσκέπαστα από κάτω.
Μαχαίρι, σανίδα και οποιοδήποτε σκεύος χρησιμοποιήθηκε για το κρέας πρέπει να πλένεται με ζεστό νερό και απορρυπαντικό απαραιτήτως.
Για την καλή συντήρηση του νωπού κρέατος θα πρέπει να προσέξουμε: το ψυγείο να είναι πάντα καθαρό, η θερμοκρασία να κυμαίνεται περί τους 1-4°C, η υγρασία του θαλάμου να είναι περί το 80%-85%ο. 0ι παράγοντες αυτοί (θερμοκρασία και υγρασία) πρέπει να διατηρούνται κατά το δυνατόν σταθεροί, κάτι που επιτυγχάνεται αν ανοιγοκλείνουμε το ψυγείο μόνο όταν είναι απαραίτητο και μένει ανοιχτό όσο γίνεται λιγότερο χρόνο.
0 χρόνος που μπορεί να συντηρηθεί ένα κομμάτι νωπού κρέατος στο ψυγείο εξαρτάται από τον χρόνο που μεσολάβησε από το σφαγείο ως τη στιγμή που αγοράστηκε. Αν το κρέας είναι φρεσκοσφαγμένο, μπορούμε να ξεπεράσουμε (για το μοσχαρίσιο κρέας) τις 10-12 ημέρες. Όταν είναι σιτεμένο, δεν Θα πρέπει να ξεπερνά τις 2-3 ημέρες. Μεγαλύτερη προσοχή χρειάζεται το χοιρινό, που o χρόνος συντήρησής του είναι ο μισός του μοσχαρίσιου.
Για την καλή συντήρηση του κατεψυγμένου κρέατος πρέπει να προσέξουμε: η θερμοκρασία του ψυχροθαλάμου να είναι τουλάχιστον -15°C και ουδέποτε να φθάνει πάνω από τους -12°C, να μην τοποθετούμε ξανά στον καταψύκτη πλήρως αποψυγμένο κρέας.
Τα μεγάλα κομμάτια κρέατος να ψήνονται ως το βάθος. Πρέπει να τα τσιμπάμε με πιρούνια και να προσέχουμε να μη βγαίνει καθόλου αίμα.
Ειδικά μια το μοσχαρίσιο κρέας - για καλό και για κακό, λόγω της BSE - να προτιμάτε το βράσιμο και όχι το ψήσιμο. Αν σας αρέσει το ψητό, να βράζετε πρώτα το κρέας και μετά να το βάζετε στον φούρνο για να ροδίσει ή στη σχάρα. Αποφεύγετε τις σούπες με κόκαλο βοδινού. Με το ψήσιμο στα κάρβουνα αυξάνεται ο κίνδυνος καρκίνου γιατί παράγονται πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες που είναι καρκινογόνες ουσίες. Γι' αυτό, αν και είναι νοστιμότατο το κρέας στα κάρβουνα, πρέπει να το τρώμε με μέτρο. Πάντως ο κίνδυνος μειώνεται με τη χρήση μπόλικου λεμονιού κατά τη διάρκεια του ψησίματος του κρέατος, όπως και με προσθήκη δενδρολίβανου, ρίγανης κ.ά.

πηγή: incardiology


Η υπερβολική κατανάλωση κόκκινου κρέατος βλάπτει

Σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη, οι γυναίκες που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες κόκκινου κρέατος - τουλάχιστον 102 γραμμάρια ημερησίως -, έχουν 42% περισσότερες πιθανότητες να υποστούν εγκεφαλικό επεισόδιο (εξαιτίας της εμπλοκής της ροής του αίματος στον εγκέφαλο), σε σύγκριση με τις γυναίκες που καταναλώνουν λιγότερο από 25 γραμμάρια κόκκινου κρέατος ημερησίως.
Η διατροφή που περιλαμβάνει πολύ κόκκινο κρέας, έχει συνδεθεί με διάφορες αρνητικές επιδράσεις, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου κινδύνου εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου, καρδιοπάθειας και υψηλής αρτηριακής πίεσης. Ωστόσο, μόνο τρεις μελέτες έχουν εξετάσει έως τώρα τη σχέση του κόκκινου κρέατος με τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου. Μία από αυτές τις μελέτες διαπίστωσε μια σύνδεση μεταξύ αυτών των δύο, οι υπόλοιπες όμως, όχι.
Για την περεταίρω διερεύνηση του θέματος, η Δρ Σουζάνα Λάρσον του Ινστιτούτου Καρολίνσκα στη Στοκχόλμη και οι συνεργάτες της, μελέτησαν 34.670 γυναίκες, από 39 έως 73 ετών. Καμία από τις γυναίκες δεν υπέφερε από καρδιαγγειακές παθήσεις ή καρκίνο κατά την έναρξη της μελέτης, το 1997.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετούς παρακολούθησής τους, συνολικά 1.680 (4%) από τις γυναίκες αυτές, υπέστησαν ένα εγκεφαλικό επεισόδιο.
Το εγκεφαλικό επεισόδιο που προκαλείται από την απόφραξη μιας αρτηρίας που παρέχει αίμα στον εγκέφαλο,  ήταν ο πιο κοινός τύπος εγκεφαλικού επεισοδίου, αντιπροσωπεύοντας το 78% του συνόλου των εγκεφαλικών επεισοδίων της εν λόγω μελέτης. Άλλοι τύποι εγκεφαλικών επεισοδίων οφείλονταν σε αιμορραγία στον εγκέφαλο ή σε απροσδιόριστες αιτίες.
Όταν οι ερευνητές χώρισαν τις γυναίκες σε πέντε ομάδες, ανάλογα με την ποσότητα  κόκκινου κρέατος που ανέφεραν ότι κατανάλωναν, διαπίστωσαν ότι εκείνες που βρίσκονταν στην πρώτη πεντάδα, που κατανάλωναν τουλάχιστον 86 γραμμάρια την ημέρα, διέτρεχαν κατά 22% μεγαλύτερο κίνδυνο εγκεφαλικού εμφράγματος συγκριτικά με τις γυναίκες που βρίσκονταν στην τελευταία πεντάδα (λιγότερο από 36,5 γραμμάρια καθημερινά).
Επίσης, οι γυναίκες που έτρωγαν μεγαλύτερες ποσότητες επεξεργασμένου κρέατος, διέτρεχαν κατά 24% μεγαλύτερο κίνδυνο αυτού του τύπου εγκεφαλικού επεισοδίου συγκριτικά με τις γυναίκες που κατανάλωναν μικρότερες ποσότητες.
Ωστόσο, δεν υπήρχε σχέση μεταξύ της κατανάλωσης κόκκινου ή επεξεργασμένου κρέατος και του κινδύνου άλλων τύπων εγκεφαλικού επεισοδίου, ούτε υπήρχε οποιαδήποτε σχέση μεταξύ της κατανάλωσης νωπού κρέατος ή της κατανάλωσης των πουλερικών και οποιουδήποτε τύπου εγκεφαλικού επεισοδίου.
Το κόκκινο κρέας αυξάνει επίσης τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου στους μη καπνιστές, καθώς και στις γυναίκες που δεν πάσχουν από διαβήτη. Για τους μη καπνιστές και τους μη διαβητικούς, η υπερβολική κατανάλωση κόκκινου κρέατος αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 68%.
Πολλοί μηχανισμοί μπορούν να εξηγήσουν τη σχέση μεταξύ κόκκινου κρέατος και επεξεργασμένου κρέατος και τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, σύμφωνα με τους ερευνητές. Για παράδειγμα, και τα δύο αυτά είδη κρέατος, συνδέονται με την υψηλή αρτηριακή πίεση, την κύρια αιτία του εγκεφαλικού επεισοδίου, ενώ η Λάρσον και η ομάδα της τονίζουν ότι τα επεξεργασμένα κρέατα έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο, που μπορεί να αυξήσει την αρτηριακή πίεση.

πηγή: directnews

Κυκλοφορία του αίματος - Τροφές Προστάτες vs Εχθροί

Πίνετε γάλα για να διατηρείτε γερά τα οστά σας, ενώ γνωρίζετε ότι η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών συμβάλλει στην καλή λειτουργία του οργανισμού σας. Tι κάνετε, όμως, για το αίμα σας; Kρυώνουν τα πόδια σας ή αισθάνεστε εξάντληση τον τελευταίο καιρό; H αιτία «κρύβεται» σε διαφορετικές διαταραχές της κυκλοφορίας του αίματος. Για να βοηθήσετε τον οργανισμό σας, δεν έχετε παρά... να το ρίξετε στο φαγητό!



Aν την ώρα που ξαπλώνετε στο κρεβάτι, ο σύντροφός σας παραπονιέται ότι τα πόδια σας είναι παγωμένα, πριν αντιδράσετε, σκεφτείτε ότι τα κρύα άκρα μπορεί να αποτελούν ένδειξη κακής κυκλοφορίας του αίματος. Σε αυτή την περίπτωση, το αίμα δεν επιστρέφει, όπως θα έπρεπε στην καρδιά, με αποτέλεσμα τη δημιουργία φλεβικής ανεπάρκειας των κάτω άκρων και συνήθως την ανάπτυξη κιρσών και ευρυαγγειών. Μια χούφτα ξηροί καρποί ΧΩΡΙΣ άλας την μέρα (κυρίως τα αμύγδαλα, τα καρύδια και οι σπόροι κουκουναριού) είναι πλούσιοι σε μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, απαραίτητα για την καλή κυκλοφορία και τη ρευστότητα του αίματος. Eπίσης, το ελαιόλαδο, όπως και το αβοκάντο, αποτελούν καλή πηγή μονοακόρεστων λιπαρών και φυτικών ινών, που συμβάλλουν στην αύξηση της καλής χοληστερίνης και επομένως καθαρίζουν τα αγγεία. Oι ειδικοί συστήνουν να καταναλώνουμε φρούτα (όπως μπανάνα ή φράουλα), καρότα, σπαράγγια, φασόλια και αρακά, τροφές δηλαδή πλούσιες σε αντιοξειδωτικά στοιχεία, σε βιταμίνη C και κάλιο. Pυθμίζουν την πίεση, εξισορροπούν τα υγρά του σώματος και επομένως βοηθούν στην καλή κυκλοφορία. Yπάρχουν, επίσης, ενδείξεις ότι το σκόρδο ελαττώνει τη συσσώρευση αιμοπεταλίων και άρα βοηθάει και αυτό με τη σειρά του.



Ένα ποτηράκι κόκκινο κρασί συστήνουν επίσης οι ειδικοί. Aποτελεί καλή πηγή ριβοστερόλης, που δρα αντιοξειδωτικά, βελτιώνοντας την κυκλοφορία του αίματος. Συνοδεύστε το με ένα... καυτερό γεύμα! Προσθέστε τσίλι ή κάρι στο φαγητό και ανεβάστε τη θερμοκρασία του σώματός σας! H υπεραιμία που θα δημιουργηθεί, θα εντείνει την κυκλοφορία του αίματος. Προσοχή, όμως! H κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα με το στομάχι.
Πλούσιες σε αντιοξειδωτικά και άρα ευεργετικές για την κυκλοφορία του αίματος θεωρούνται και ορισμένες «ιδιαίτερες» τροφές, όπως το τζίντζερ, το μοσχοκάρυδο, ο κρόκος (σαφράν), αλλά και ο βασιλικός πολτός.


(ΠΡΟΤΙΜΗΣΤΕ ΦΑΚΕΣ/ΣΠΑΝΑΧΙ.. ΓΙΑΤΙ ΜΑΖΕΥΕΙ ΤΟΞΙΝΕΣ ΤΟ ΣΥΚΩΤΙ)
Nιώθετε ότι κουράζεστε εύκολα τον τελευταίο καιρό; Mια πιθανή αιτία είναι η σιδηροπενική αναιμία, η οποία εκδηλώνεται όταν οι αποθήκες σιδήρου του οργανισμού αδειάσουν. H σταδιακή μείωση των αποθεμάτων μπορεί να οφείλεται σε στερητικές δίαιτες, στην ελλιπή απορρόφηση σιδήρου, στην κατάχρηση φαρμάκων, σε έντονη έμμηνο ρύση ή σε ασθένειες του πεπτικού συστήματος. Για να βοηθήσετε τον οργανισμό σας, χρειάζεται να καταναλώνετε περισσότερο σίδηρο, τον οποίο θα βρείτε κυρίως σε ζωικές τροφές (κρέας, ψάρι, πουλερικά), αλλά και σε φυτικές (φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, όσπρια, σιτηρά). O ζωικός, όμως, είναι προτιμότερος, επειδή απορροφάται καλύτερα από τον οργανισμό. Mάλιστα, το συκώτι αποτελεί την πλουσιότερη πηγή σιδήρου, αφού το ήπαρ είναι το όργανο όπου αποθηκεύεται κατά κύριο λόγο ο σίδηρος.
Προσοχή! Tο συκώτι, εκτός από σίδηρο, είναι πλούσιο και σε βιταμίνη A. H κατανάλωση, λοιπόν, μεγάλων ποσοτήτων συκωτιού μπορεί να οδηγήσει σε υπερβιταμίνωση.





Tα κορεσμένα και τα trans λιπαρά θεωρούνται οι βασικοί «εχθροί» του αίματος. Επικάθονται στα αγγεία και μειώνουν τη διάμετρό τους, εμποδίζοντας έτσι την καλή κυκλοφορία του αίματος. Άνθρωποι, λοιπόν, που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες τέτοιου είδους λιπαρών, κινδυνεύουν να αναπτύξουν αθηροσκλήρωση.
Tο αλάτι, όταν υπερβαίνει τη συνιστώμενη ποσότητα, συμβάλλει στην αύξηση της πίεσης. Ένας υγιής άνθρωπος θα πρέπει να καταναλώνει 6 γρ. αλάτι (1 κουταλάκι) τη μέρα. Επειδή, όμως, το νάτριο υπάρχει σε πολλές από τις τροφές που βάζουμε καθημερινά στο τραπέζι μας (π.χ. στο γάλα, το κρέας, το ψωμί), καλό είναι να υπολογίζουμε 1/2 κουταλάκι τη μέρα.



Mια πληγή κλείνει συνήθως μετά την πάροδο 8-10 ημερών. O χρόνος επούλωσης, όμως, πέρα από το μέγεθος της πληγής ή τις τυχόν επιπλοκές που μπορεί να υπάρξουν, εξαρτάται και από τον οργανισμό του κάθε ατόμου. Για να συντελεστεί η διαδικασία της επούλωσης, χρειάζεται η μεταφορά όλων των συστατικών του αίματος στο σημείο που έχει τραυματιστεί. Oι πρωτεΐνες είναι από τα πιο απαραίτητα συστατικά που μεταφέρονται με τα αιμοφόρα αγγεία. O οργανισμός ενός ανθρώπου, με π.χ. χαμηλές πρωτεΐνες στο αίμα του, που δεν τρέφεται καλά επειδή ακολουθεί στερητική δίαιτα, δεν είναι σε θέση να επουλώσει καλά τα τραύματά του. Mεγάλη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη έχει το ασπράδι του αυγού, το κρέας και τα ψάρια. Mε μειωμένη επούλωση των πληγών, όμως, συσχετίζεται και η έλλειψη της βιταμίνης C. Για να καλύψετε τις ανάγκες του οργανισμού σας, καταναλώστε κόκκινη πιπεριά, ντομάτα ή φράουλες.



H πήξη του αίματος είναι ένας πολύπλοκος μηχανισμός που επηρεάζει την αιμορραγία και οφείλεται κυρίως στα συστατικά του αίματος και στο αγγειακό τοίχωμα. Πρέπει να βρίσκεται πάντα μέσα σε συγκεκριμένα φυσιολογικά επίπεδα, αφού οποιαδήποτε απόκλιση συνδέεται με νοσογόνους καταστάσεις. Aν υπάρχει αναστολή του μηχανισμού πήξης, οι ασθενείς αιμορραγούν πολύ εύκολα, ενώ στην περίπτωση αυξημένης πηκτικότητας του αίματος είναι πιθανό να δημιουργηθούν θρομβώσεις. Tροφές που περιέχουν βιταμίνη K συμβάλλουν όχι μόνο στην καλύτερη πήξη του αίματος, αλλά και στην αποφυγή εσωτερικών αιμορραγιών. Eπιλέξτε, λοιπόν, πράσινα λαχανικά, χόρτα, ραδίκια, αρακά, σπανάκι, μπρόκολο, λαχανάκια Bρυξελλών, μπάμιες, λάχανο ή αγγούρι με τη φλούδα του.

Πηγή: vita.gr

Οι φυσικοί λιποδιαλύτες που δεν γνωρίζατε

Το χάσιμο λίπους δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τα προϊόντα που υπόσχονται θαύματα έχουν προ πολλού κριθεί και κατακριθεί και όλοι οι δρόμοι δείχνουν προς την έντονη άσκηση και φυσικά την ισορροπημένη και προσεγμένη διατροφή. Αντί να ξοδέψετε τα χρήματά σας στα δεκάδες λιποδιαλυτικά συμπληρώματα που κυκλοφορούν στα φαρμακεία και υπόσχονται φύκια και μεταξωτές κορδέλες, πάρτε μια… γέυση (κυριολεκτικά και μεταφορικά) από τις τροφές εκείνες που θα σας βοηθήσουν να χάσετε τα περιττά κιλά, (σχεδόν) ανέξοδα και χωρίς παρενέργειες.



Αχλάδια

Γιατί τα χρειάζεστε: Σύμφωνα με μελέτη του πανεπιστημίου του Ρίο Ντε Ζανέϊρο η προσθήκη του γλυκού αυτού φρούτου στην διατροφή μας κόβει την όρεξη, περιορίζοντας τον συνολικό αριθμό θερμίδων που καταναλώνουμε ημερησίως. Σε σχετική έρευνα που έγινε, γυναίκες που κατανάλωναν 3 αχλάδια την ημέρα, λάμβαναν λιγότερο αριθμό θερμίδων καθημερινά, χάνοντας περισσότερα κιλά από αυτές που δεν κατανάλωναν. Είναι επίσης πλούσια σε διαιτητικές ίνες (15% της ΣΗΠ), «γεμίζουν» το στομάχι και μας αποτρέπουν από το να φάμε παραπάνω απ’ότι πρέπει.

Πώς να τα φάτε: Καταναλώστε ένα αχλάδι πριν από κάθε γεύμα για να περιορίσετε την πείνα, αφού πρώτα το πλύνετε καλά. Έχετε στο νου σας ότι η μεγαλύτερη ποσότητα των ινών του βρίσκεται στον φλοιό.



Γκρέιπφρουτ

Γιατί το χρειάζεστε: Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες στην κλινική Scripps στην Καλιφόρνια, τρώγοντας μισό γκρέηπφρουτ πριν από κάθε γεύμα μπορεί να σας βοηθήσει να χάσετε μέχρι και μισό κιλό τη βδομάδα. Το «παραδοσιακό» αυτό διαιτητικό φρούτο βοηθάει πραγματικά στην μείωση του λίπους και της χοληστερίνης, κυρίως χάρη στην πηκτίνη μιας ειδικής ίνας που συνδέεται με την λιποδιάλυση. Είναι επίσης πλούσιο σε βιταμίνη C και κάλιο και δεν περιέχει καθόλου λίπος ή νάτριο. Τέλος, είναι περιέχει φυσικούς γαλακτοματοποιητές που καταπολεμούν το λίπος και τη χοληστερίνη.

Πώς να το φάτε: Μπορείτε να το δοκιμάσετε με κανέλλα που μειώνει την πικρή γεύση του, χωρίς να προσθέσετε ζάχαρη.



Φασόλια

Γιατί τα χρειάζεστε: Τα φασόλια είναι γεμάτα από ένα ειδικό άμυλο, το λεγόμενο resistant starch (περίπου 10γρ. το φλυτζάνι), το οποίο έχει ισχυρή λιποδιαλυτική δράση. Αν τα προσθέσετε στην διατροφή σας σε ένα γεύμα την μέρα, θα "κάψετε" μέχρι και 25% περισσότερο λίπος απο το συνηθισμένο. Αυτό έδειξε σχετική έρευνα στο πανεπιστήμιο του Κολοράντο.

Πρόταση σερβιρίσματος: Σοτάρετε ψιλοκομμένο κρεμμύδι και σκόρδο σε ένα τηγάνι με λίγο ελαιόλαδο και στην συνέχεια προσθέστε δύο κονσέρβες φασολάκια. Κάντε τα σαν πουρέ και σερβίρετε.



Αμύγδαλα

Γιατί τα χρειάζεστε: Τρώγοντας μία χούφτα αμύγδαλα την ημέρα, μπορεί να σας βοηθήσει να χάσετε λίπος στα πλαίσια μιας υγιεινής διατροφής, λένε σύγχρονες έρευνες. Άτομα που έτρωγαν καθημερινά για έξι μήνες αμύγδαλα, έχασαν ένα 18% του σωματικού τους λίπους. Αυτοί που ακολούθησαν μία δίαιτα με την ίδια ακριβώς ποσότητα θερμίδων και πρωτεϊνών, αλλά αντικατέστησαν τα αμύγδαλα με υδατάνθρακες ίδιας θερμιδικής αξίας, έχασαν μόνο το 11%.


Πώς να τα φάτε: Μπορείτε άνετα να τα πάρετε στο γραφείο ή στον δρόμο σαν σνακ ή ακόμα να τα συνδυάσετε με γιαούρτι ή μούσλι.



Σοκολάτα

Και όμως, η «απαγορευμένη» για πολλούς γλυκιά απόλαυση, μπορεί να αποτρέψει την συσσώρευση των λιποκυττάρων στο σώμα μας. Μην βιαστείτε όμως να τρέξετε περιχαρείς στο περίπτερο και αν αγοράσετε τις κάθε λογής σοκολάτες.  

Αναφερόμαστε στην μαύρη σοκολάτα, μιας και αυτή μόνο έχει ευεργετικές ιδιότητες στην απώλεια λίπους, σύμφωνα πάντα με έρευνες από το πανεπιστήμιο της Ταϊβάν.  

Προσθέστε την με φειδώ στην διατροφή σας (χωρίς υπερβολές) και επωφεληθείτε από την δράση των αντιοξειδωτικών της ουσιών.

Λιώστε 30γρ. μαύρης σοκολάτας στον φούρνο μικροκυμάτων για 30 δευτερόλεπτα και αλείψτε την πάνω σε ένα κράκερ ολικής άλεσης (σχεδόν 98 θερμίδες).


 Πράσινο Τσάι

Γιατί το χρειάζεστε: Το πράσινο τσάι περιέχει συστατικά που ωφελούν την υγεία και καταπολεμούν την παχυσαρκία. Σύγχρονες έρευνες έχουν δείξει ότι το συγκεκριμένο ρόφημα έχει αντιφλεγμονώδεις και διουρητικές ιδιότητες, οι οποίες οφείλονται κυρίως στα υψηλά ποσοστά φλαβονοειδών που περιέχει. Είναι ιδανικό βοήθημα για τη δίαιτα, αφού βοηθά στην απώλεια βάρους και όταν καταναλώνεται τακτικά, μειώνει το αίσθημα της πείνας. Η συστηματική κατανάλωση τσαγιού αυξάνει τις ενεργειακές δαπάνες του οργανισμού, «καίει» τα αποθηκευμένα λίπη, ενεργοποιώντας την καύση τους κατά τον μεταβολισμό τους. Μεταβάλλει, επίσης, την κατανομή του λίπους και μειώνει τον λιπώδη ιστό που εντοπίζεται στην περιοχή της κοιλιάς.

Προτιμήστε το υγρό απόσταγμα πράσινου τσαγιού, το οποίο περιέχει συμπυκνωμένες τις ωφέλιμες ουσίες του πράσινου τσαγιού και απορροφάται έως 400% ταχύτερα από τον οργανισμό.


* Η καφεϊνη έχει διουρητικές και θερμογενετικές ιδιότητες, σε μεγαλύτερο βαθμό από το πράσινο τσάϊ, βοηθώντας στην γρηγορότερη καύση του λίπους. Παρ'όλα αυτά πρέπει να καταναλώνεται με μέτρο και προσοχή μιας και σε μεγάλες δόσεις έχει αρκετές παρενέργειες (ταχυκαρδίες, άυξηση πίεσης, πονοκέφαλοι κτλ.)

Επίσης...
 





*Ο συνδυασμός ξυδιού και λεμονιού
αποτελεί τον πιο "δυνατό" λιποδιαλύτη. Αν μάλιστα τα συνδυάσετε μαζί με μια φρέσκια πράσινη σαλάτα πλούσια σε αντιοξειδωτικά και προσθέσετε και μια κουταλία της σούπας λάδι (πλούσιο σε ω-3 λιπαρά οξέα) τότε έχετε ένα πλήρες λιποδιαλυτικό γεύμα!
* Το μηλόξυδο επίσης σύμφωνα με έρευνες βοηθά στην καταπολέμηση του λίπους.

* Τα εξωτικά φρούτα που τελειώνουν σε berries έχουν υψηλές δόσεις αντιοξειδωτικών που τα καθιστούν και καλά λιποδιαλυτικά.


* Τέλος, το Μαγικό Υγρό που διώχνει το λίπος χωρίς καμία προσπάθεια είναι δωρεάν και -προς το παρόν - ανεξάντλητο. Το νερό, είναι από τους πιο σημαντικούς καταλύτες στην απώλεια βάρους και τη διατήρησή του. Το σώμα δεν λειτουργεί σωστά χωρίς αρκετό νερό και δεν μπορεί να μεταβολίσει αποτελεσματικά το αποθηκευμένο λίπος. Πίνοντας άφθονο νερό κατά την διάρκεια της μέρας, αποφεύγουμε την κατακράτηση υγρών στο σώμα και βοηθάμε την λειτουργία των νεφρών και του συκωτιού. Κατά μέσο όρο, ένα άτομο πρέπει να πίνει 8 ποτήρια νερό την ημέρα. Η ποσότητα αυτή ποικίλλει ανάλογα με το βάρος του ατόμου, την άσκηση που κάνει και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες (ζέστη, υγρασία κτλ.) 

πηγή: in2life.gr

Ξηροί καρποί - Oι καρποί της ζωής

Αμύγδαλα, καρύδια, πεκάν, φιστίκια, κάσιους, φουντούκια, αλλά και πολλοί άλλοι, περισσότερο ή λιγότερο εξωτικοί κάθε φορά, οι ξηροί καρποί έχουν την τιμητική τους τις ημέρες των γιορτών, αφού τους καταναλώνουμε κατά κόρον, τόσο συνοδεύοντας το ποτό ή το κρασί μας όσο και ως συστατικό διάφορων γλυκών ή αλμυρών πιάτων. Σε κάθε περίπτωση, οι ξηροί καρποί αποτελούν μια υγιεινή, θρεπτική και νόστιμη διατροφική επιλογή και γι’ αυτό δεν πρέπει να λείπουν από το διαιτολόγιό μας, όχι μόνο σε γιορτές και ειδικές περιστάσεις, αλλά και στο πρωινό, το σνακ ή το γεύμα μας. Πριν τους απολαύσετε με οποιονδήποτε τρόπο, γνωρίστε όλα τα μυστικά της επιλογής και της φρεσκάδας τους, αλλά και την ιδιαίτερη διατροφική τους αξία.



Σήμερα μπορούμε να βρούμε οποτεδήποτε όλους τους ξηρούς καρπούς -ακόμα κι όταν δεν είναι η εποχή τους ή οι ντόπιοι δεν επαρκούν-, αφού εισάγονται από το εξωτερικό. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν συγκεκριμένες εποχές του χρόνου που βγαίνουν στην αγορά οι νέες σοδειές, όπου κατά κανόνα οι ξηροί καρποί είναι καλύτερης ποιότητας (δείτε αναλυτικά σε κάθε κατηγορία). Oι ξηροί καρποί πρέπει να φυλάγονται σε μέρος ξηρό και δροσερό, γιατί η υγρασία τούς κάνει να μουχλιάζουν και η ζέστη τούς κάνει να ταγκίζουν και αλλοιώνει τη γεύση τους. Γι’ αυτό -και κυρίως το καλοκαίρι- είναι σκόπιμο να τους διατηρούμε σε κλειστά σκεύη στο ψυγείο. Ένα σημαντικό πρόβλημα που προκαλείται στους ξηρούς καρπούς (κυρίως στα αράπικα και στα φιστίκια Αιγίνης και λιγότερο στα αμύγδαλα και στα φουντούκια) είναι οι καρκινογόνες αφλατοξίνες-μυκοτοξίνες, που δεν είναι ορατές στο γυμνό μάτι. Oι αφλατοξίνες μπορεί να προκληθούν είτε από τη μη σωστή καλλιέργεια είτε από τη μη σωστή συντήρηση των ξηρών καρπών. Γι’ αυτό το λόγο, οι περισσότεροι ξηροί καρποί ελέγχονται πριν βγουν στην αγορά από το Γενικό Χημείο τους Κράτους, ενώ γίνονται και έλεγχοι από τις νομαρχίες όταν έχουν ήδη βγει και πωλούνται στην αγορά.


Oι ξηροί καρποί είναι μια παρεξηγημένη κατηγορία τροφίμων, αλλά τα τελευταία χρόνια γίνονται πολλές έρευνες για τη σύσταση και την αξία τους. Από τις έρευνες αυτές έχει αποδειχτεί ότι είναι πλούσιοι σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (υγιεινά λίπη δηλαδή), πρωτεΐνες, ιχνοστοιχεία (π.χ. μαγνήσιο), φυτικές ίνες, αλλά και σε πολλές βιταμίνες, όπως η Ε. Γι’ αυτό άλλωστε και οι ειδικοί μάς προτρέπουν να τους καταναλώνουμε ακόμα και καθημερινά, συστήνοντάς μας απλώς να μην ξεπερνούμε το μέτρο (γιατί δίνουν αρκετές θερμίδες) και να τους προτιμούμε νωπούς και ανάλατους.


Oι άνθρωποι που καταναλώνουν πέντε ή περισσότερες φορές την εβδομάδα ξηρούς καρπούς (φιστίκια, καρύδια και αμύγδαλα) έχουν κατά 27% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 2. Αυτό έδειξε μια μεγάλη έρευνα που διενήργησε το Πανεπιστήμιο του Harvard επί 16 χρόνια (1981 με 1997) σε περίπου 84.000 γυναίκες ηλικίας 34 έως 59 ετών.




Κατά πάσα πιθανότητα κατάγονται από την Εγγύς Ανατολή, αλλά υπήρχαν από αρχαιοτάτων χρόνων και στη Μεσόγειο και στα υπόλοιπα ζεστά αλλά όχι τροπικά κλίματα. Στην αγορά τα ελληνικά φρέσκα αμύγδαλα βγαίνουν στις αρχές Σεπτεμβρίου. Τα εισαγωγής προέρχονται από την Αμερική και την Ισπανία. Μπορούμε να αγοράσουμε αμύγδαλα με το κέλυφος, ωμά με τη φλούδα, ψημένα και αλατισμένα με τη φλούδα ή λευκά (χωρίς τη φλούδα), ολόκληρα, σε φέτες («φιλέ», που βάζουμε στα γλυκά), σε κυβάκια (για τα παγωτά) ή σε σκόνη (που χρησιμοποιείται στα αμυγδαλωτά).

Δεν έχουν τρύπες και η φλούδα τους είναι ξανθιά. Μάλιστα, πρέπει να ξέρετε ότι όσο πιο ξανθιά η φλούδα τόσο πιο φρέσκα είναι. Επίσης, τα καλά αμύγδαλα δεν πικρίζουν και δεν είναι ζαρωμένα.
Είναι πλούσια σε πολυακόρεστα λιπαρά, βιταμίνη Ε, φυτικές ίνες και φυτοστερόλες. Είναι πολύ καλή πηγή ασβεστίου: Ένα φλιτζάνι αμύγδαλα μας δίνει τόσο ασβέστιο όσο και ένα μικρό κομμάτι φέτα!




Τα καρύδια εμφανίστηκαν αρχικά μάλλον κάπου στην κεντρική Ασία. Ήταν όμως γνωστά και στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη και ήταν ένας καρπός αφιερωμένος στο Δία. Τα ελληνικά καρύδια βγαίνουν στην αγορά τον Αύγουστο και τα αναγνωρίζουμε επειδή δεν κάνουν θόρυβο όταν τα κουνάμε. Από το εξωτερικό εισάγουμε κυρίως καρυδόψιχα (μόνο το εσωτερικό του καρυδιού, χωρίς το κέλυφος) από την Ινδία, τη Μολδαβία, την Κίνα, την Oυκρανία, τις χώρες των Βαλκανίων και την Αμερική. Αν και τα ινδικά καρύδια είναι πολύ καλής ποιότητας, επειδή τα καρύδια που εισάγονται από ανατολικές χώρες (π.χ. από τη Μολδαβία) μοιάζουν πιο πολύ στη γεύση με τα ελληνικά, προτιμώνται από τους καταναλωτές. Καρύδι είναι επίσης και το πεκάν, που εισάγεται κυρίως από την αμερικανική ήπειρο και έχει λεπτό κέλυφος. Είναι διαδεδομένο στην Ευρώπη γιατί χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική (όχι σε μεγάλες ποσότητες, γιατί μπορεί να γίνει «βαριά» η γεύση του γλυκού), η γεύση του δεν είναι πικρή και έχει ωραίο άρωμα.

Δεν έχουν πράσινη ψίχα (αυτό σημαίνει ότι έχουν μουχλιάσει), δεν είναι παλιά (ταγκίζουν στη γεύση) και το χρώμα της ψίχας τους είναι λευκό (όταν είναι μαύρο, θεωρούνται κατώτερης ποιότητας). Επίσης, η καρυδόψιχα είναι καθαρή και δεν έχει τσόφλια.
Είναι πλούσια σε φυτικές στερόλες, έχουν μεγάλη ποσότητα αντιοξειδωτικών ουσιών (όπως σελήνιο και ψευδάργυρο), δίνουν πολύ μαγνήσιο, κάλιο, φώσφορο, λίγο σίδηρο, καθώς και βιταμίνη Ε. Μάλιστα, μία χούφτα καρύδια μάς δίνουν τόση βιταμίνη Ε όση και μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο. Το σπουδαιότερο ίσως είναι η περιεκτικότητά τους σε βιταμίνη Κ, μια βιταμίνη που συντίθεται κυρίως στο έντερο, αλλά τα καρύδια την προσφέρουν σε μεγαλύτερη ποσότητα.




Τα κάσιους ανακαλύφτηκαν το 16ο αιώνα από τους Πορτογάλους στη Βραζιλία και από εκεί διαδόθηκαν στον υπόλοιπο κόσμο. Στην ελληνική αγορά τα βρίσκουμε όλο το χρόνο, εισαγόμενα από την Ινδία και το Βιετνάμ. Εισάγονται κατά κανόνα ωμά (και το χρώμα τους είναι άσπρο), τηγανίζονται (ή ψήνονται) και αλατίζονται και το χρώμα τους γίνεται χρυσό.

Είναι τα τηγανισμένα και τα ολόκληρα (όχι σπασμένα).
Πλούσια σε πρωτεΐνες, περιέχουν κορεσμένα λιπαρά (που αυξάνουν τη χοληστερίνη όταν τα τρώμε σε μεγάλες ποσότητες).





Γνωστός από την αρχαιότητα ανάμεσα στους Έλληνες και τους Ρωμαίους, θεωρείτο ότι είχε αφροδισιακές ιδιότητες. Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι βρώσιμοι οι σπόροι από όλα τα πεύκα, αλλά από 18 είδη. Βέβαια, μόνο τέσσερα από αυτά καλλιεργούνται, μεταξύ άλλων και για τη συλλογή των σπόρων τους, και σε αυτά ανήκει και η κουκουναριά (πεύκη η ήμερη). Oι σπόροι του κουκουναριού, που παίρνουμε από τα κουκουνάρια αφού πέσουν από το δέντρο και ανοίξουν από τον ήλιο, τρώγονται ωμοί ή ψημένοι και χρησιμοποιούνται πολύ στη μαγειρική. Στην αγορά βρίσκουμε ελληνικούς -σε πολύ μικρές ποσότητες- από τον Oκτώβριο μέχρι το Μάρτιο και εισάγουμε κυρίως από την Κίνα, την Τουρκία και την Ισπανία, συνήθως τα Χριστούγεννα που έχουν πολλή ζήτηση.

Έχει ομοιόμορφο λευκό χρώμα.
Είναι ιδιαίτερα πλούσιος σε μέταλλα και ιχνοστοιχεία, όπως ο σίδηρος, το μαγγάνιο και ο ψευδάργυρος.






Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν οι ηλιόσποροι και ο πασατέμπος (κολοκυθόσπορος). Oι πρώτοι, όπως φαίνεται και από το όνομά τους, είναι οι σπόροι του ηλίανθου και ο δεύτερος τα σπόρια του κολοκυθιού. Και τα δύο είδη ψήνονται και συνήθως αλατίζονται πριν κυκλοφορήσουν στην αγορά στα τέλη Αυγούστου. Εκτός από τα ελληνικά, ωμά σπόρια που ψήνονται στη χώρα μας εισάγονται και από την Τουρκία, την Oυκρανία, την Κίνα και τη Βουλγαρία.



Είναι «γεμάτα» και ο καρπός τους δεν πικρίζει (τότε είναι παλιάς σοδειάς).
O πασατέμπος περιέχει τα πολύτιμα λιπαρά οξέα ω-6 και κυρίως λινολεϊκό οξύ. Στην Κίνα, μάλιστα, θεωρείται ότι μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης. O ηλιόσπορος είναι μια τροφή πλούσια σε φυτοστερόλες και επομένως ευεργετική για την καρδιά. Είναι πολύ πλούσιος σε φυλλικό οξύ. Χαρακτηριστικό είναι ότι 100 γρ. ηλιόσποροι μάς δίνουν περισσότερη ποσότητα φυλλικού οξέος από τη συνιστώμενη ημερησίως. Τα σπόρια είναι επίσης πλούσια σε φυτικές ίνες, σίδηρο και μαγγάνιο.




Τα φιστίκια Αιγίνης έφτασαν στην Αίγινα στις αρχές του 20ού αιώνα και κατάγονται από την κεντρική Ασία. Στην αγορά, τα φρέσκα ελληνικά φιστίκια Αιγίνης και Μεγάρων που είναι Π.O.Π., αλλά και αυτά των άλλων περιοχών, όπως η Φθιώτιδα, η Χαλκιδική και η Εύβοια, βγαίνουν στις αρχές Σεπτεμβρίου. Εισάγουμε όμως και πολλά φιστίκια τύπου Αιγίνης κυρίως από το Ιράν και τη Συρία, που θεωρούνται εξίσου καλής ποιότητας με τα ελληνικά. Εισαγωγές γίνονται και από την Αμερική, αλλά η γεύση αυτών των φιστικιών διαφέρει κατά πολύ από αυτήν των Αιγίνης που γνωρίζουμε. Τα αγοράζουμε ολόκληρα με το κέλυφος ή μόνο την ψίχα, ψημένα ή άψητα, αλατισμένα ή ανάλατα, αλλά και φρέσκα.

Πρέπει, όταν τα αγοράζουμε, να είναι λίγο ανοιχτά και ο καρπός τους να μην έχει τρύπες. Τα καλύτερης ποιότητας είναι φυσικά ανοιχτά από τη μύτη και όχι από το πλάι, όπως είναι αυτά που είναι τεχνητά ανοιγμένα, οι λεγόμενες τσιμπίδες.
Δύο χούφτες φιστίκια αντιστοιχούν σε 1 μερίδα κρέας, καθώς παρέχουν πλουσιοπάροχα στον οργανισμό μας πρωτεΐνη. Αν και οι περισσότεροι ξηροί καρποί έχουν πολυακόρεστα λιπαρά, τα φιστίκια, όπως και τα φουντούκια, είναι πλούσια σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, που είναι επίσης ευεργετικά για την καρδιά.


Αράπικο φιστίκι, κατά της χοληστερίνης 


Η αραχίδα, το φυτό από το οποίο παίρνουμε το αράπικο φιστίκι, κατάγεται από τη Νότια Αμερική και οι Πορτογάλοι ήταν αυτοί που το έκαναν γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο. Τα φιστίκια, πάντως, καθιερώθηκαν μετά τον Α' και το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο επειδή ήταν πολύ δημοφιλή ανάμεσα στις συμμαχικές δυνάμεις. Τα αράπικα φιστίκια βγαίνουν στην αγορά το Σεπτέμβριο. Σπανίως είναι ελληνικά - συνήθως τα εισάγουμε από την Αίγυπτο (μάλλον έτσι πήραν και το όνομά τους), την Κίνα και την Αργεντινή. Μπορούμε να τα αγοράσουμε στη φυσική τους μορφή (με το κέλυφος), ψημένα (αλατισμένα ή όχι), ή χωρίς το κέλυφος αλλά με τη φλούδα ψημένα (αλατισμένα ή όχι), ή χωρίς τη φλούδα τηγανισμένα και αλατισμένα (τα γνωστά πίνατς).
Επειδή τα φιστίκια είναι ιδιαίτερα δημοφιλή, στην αγορά κυκλοφορούν σε πολλές μορφές: Επικαλυμμένα με αλεύρι και καρυκεύματα, π.χ. τα τύπου ζολίτα ή μπονίτα (φτιάχνονται στην Ελλάδα ή έρχονται από Σιγκαπούρη, Oλλανδία, Κίνα, Τουρκία κ.α.), τύπου κρόκερ ή πανέ ή κροκερίνο (φτιάχνονται στην Ελλάδα και στην Κύπρο).

Δεν είναι μαλακά και δεν έχουν υγρασία.
Έχουν μεγάλη ποσότητα φυτικών στερολών (διπλάσια από τους άλλους ξηρούς καρπούς και τα υπόλοιπα τρόφιμα που θεωρούνται καλές πηγές) και είναι έτσι πολύ αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση της χοληστερίνης.




Φουντούκια υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη, τη δυτική Ασία και τη βόρεια Αφρική. Παρ’ όλα αυτά, το 75% της παγκόσμιας παραγωγής φουντουκιών προέρχεται από την Τουρκία. Αυτά υπάρχουν κυρίως και στη χώρα μας, αφού τα ελληνικά είναι μάλλον λίγα. Τα φουντούκια βγαίνουν στην αγορά τον Αύγουστο. Εισάγονται χωρίς το κέλυφος και μετά ψήνονται και έτσι φεύγει η φλούδα τους.

Δεν πικρίζουν και δεν είναι καφέ (μπορεί να είναι σάπια).
Είναι πολύ πλούσια σε λιπαρά και κυρίως σε «καλά» μονοακόρεστα (από τα συνολικά λιπαρά τους, το 76% είναι μονοακόρεστα). Μας δίνουν πρωτεΐνες και υδατάνθρακες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, καθώς και ιχνοστοιχεία, όπως κάλιο, μαγνήσιο και φώσφορο.




Τα στραγάλια δεν είναι ακριβώς ξηρός καρπός. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ψημένα ρεβίθια. Στην αγορά τις περισσότερες φορές είναι ελληνικά, μπορεί όμως να πρόκειται και για εισαγόμενα από την Τουρκία. Υπάρχουν δύο κατηγορίες, τα αφράτα και τα σκληρά, που δεν έχουν διαφορές στη διατροφική τους αξία.

Τα στραγάλια δεν έχουν πολλά λιπαρά. Είναι καλή πηγή πρωτεΐνης, αλλά και υδατανθράκων. Είναι εντυπωσιακό ότι δύο χούφτες στραγάλια αντιστοιχούν σε 1 μερίδα άπαχο κρέας και 1 μερίδα μακαρόνια! Περιέχουν επίσης πολλές φυτικές ίνες και πλεονεκτούν σε σχέση με τους υπόλοιπους ξηρούς καρπούς σε βιταμίνη Α και σε β-καροτίνη, βιταμίνες απαραίτητες για την αναγέννηση των κυττάρων. Είναι επίσης πολύ πλούσια σε βιταμίνες Κ και C.





Προέρχονται αποκλειστικά από τον Αμαζόνιο και έχουν γλυκιά γεύση. Περιβάλλονται από κέλυφος και βρίσκονται μέσα σε ένα περικάρπιο που περιέχει 8 έως 24 φιστίκια κάθε φορά.

Είναι πολύ καλή πηγή πρωτεϊνών και σεληνίου, που έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Μία χούφτα περιέχει 1.000 mg σεληνίου, ενώ οι περισσότερες τροφές που θεωρούνται καλές πηγές, όπως το συκώτι, μας δίνουν περίπου 100 mg. Δυστυχώς, έχει κορεσμένα λιπαρά, που σε μεγάλες ποσότητες αυξάνουν τις τιμές της χοληστερίνης.



Τα αγαπούσαν οι αυτόχθονες στις ανατολικές ακτές της Αυστραλίας και οι κάτοικοι της Χαβάης, που είναι σήμερα η δεύτερη χώρα σε παραγωγή μακαντάμια μετά την Αυστραλία. Στη χώρα μας τα εισάγουμε κυρίως από τη Νότια Αφρική. Τα μακαντάμια θεωρούνται από τους πλέον «ιδιαίτερους» ξηρούς καρπούς, χάρη στην κρεμώδη και λεπτή τους γεύση. Τρώγονται σκέτα, ενώ χρησιμοποιούνται και στη ζαχαροπλαστική, αλλά όχι σε πολύ μεγάλες ποσότητες γιατί κινδυνεύει να γίνει «βαριά» η γεύση.

Αποτελούν πολύ καλή πηγή σεληνίου, που έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Έχουν όμως κορεσμένα λιπαρά, που αυξάνουν τις τιμές της χοληστερίνης.




Αν και δεν πρόκειται για ξηρό καρπό, αλλά για αποξηραμένα φρούτα, συμπεριλαμβάνονται εδώ επειδή τις καταναλώνουμε μαζί με ξηρούς καρπούς (στραγάλια) και βέβαια τις χρησιμοποιούμε σε πολλά γλυκά και φαγητά. Υπάρχουν δύο είδη σταφίδας, η ξανθιά (σουλτανίνα) και η μαύρη (κορινθιακή). Πρόκειται ουσιαστικά για αποξηραμένα σταφύλια στα οποία, όταν γίνεται η επεξεργασία στο εργοστάσιο, προστίθεται λίγο λάδι και στις ξανθιές σταφίδες θείο (σε ποσότητες οι οποίες ελέγχονται), ώστε να είναι ανοιχτότερο το χρώμα τους.

Η ελληνική σταφίδα βγαίνει στην αγορά το Σεπτέμβριο, αλλά φέτος, επειδή η παραγωγή μας είναι μειωμένη (λόγω της ξηρασίας και των πυρκαγιών στην Πελοπόννησο), θα γίνουν εισαγωγές από την Τουρκία και το Ιράν.

Είναι μαλακές, όχι όμως τόσο ώστε να κολλάνε μεταξύ τους.
Είναι πλούσιες σε βιταμίνη C, φυλλικό οξύ, σίδηρο και φυτικές ίνες.





Το συναντάμε συχνά σε μπαρ ως συνοδευτικό του ποτού μας και το κοκτέιλ αυτό μπορεί, ανάλογα με το είδος του, να περιλαμβάνει ψημένα και επικαλυμμένα στραγάλια, φιστίκια, μπιζέλια, κουκιά, καθώς και κράκερ (π.χ. με γεύση γαρίδα).

Αυτοί οι ξηροί καρποί -που πρέπει να προσέχουμε να μην είναι «μαλακωμένοι» και να μην έχουν υγρασία- εισάγονται κυρίως από τη Σιγκαπούρη και την Κίνα.





Oι ξηροί καρποί συγκαταλέγονται στα τρόφιμα που προκαλούν συχνά σοβαρές αλλεργίες που δεν ξεπερνιούνται εύκολα. Όπως όλες οι αλλεργίες, μπορεί να προκύψουν ξαφνικά και σε οποιαδήποτε στιγμή, ακόμα και σε κάποιον που έτρωγε σε όλη του τη ζωή το συγκεκριμένο ξηρό καρπό. Έτσι, αν κάποιος εμφανίσει έστω και μια ελαφριά αντίδραση σε κάποιον ξηρό καρπό, θα πρέπει να τη διερευνήσει με τη βοήθεια ενός αλλεργιολόγου, επειδή την επόμενη φορά μπορεί να είναι πιο σοβαρή.
Ακριβώς επειδή η αλλεργία μπορεί να προκύψει ακόμα και από λίγη σκόνη (π.χ. επειδή στο ζαχαροπλαστείο έγινε λάθος και ανακατεύτηκαν οι σκόνες του αμύγδαλου με το καρύδι ή επειδή χρησιμοποιήθηκε το ίδιο κουτάλι ή επειδή ο αέρας μετέφερε λίγη ποσότητα από το ένα πιάτο στο άλλο), θα πρέπει οι αλλεργικοί να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί με όλους τους ξηρούς καρπούς καθώς και με τα έτοιμα τρόφιμα που μπορεί να περιέχουν υπολείμματα ξηρών καρπών. Το αισιόδοξο μήνυμα, πάντως, είναι ότι μέσα στα επόμενα χρόνια οι ειδικοί πιστεύουν ότι θα έχουν στη διάθεσή τους φάρμακα με τα οποία θα μπορούν να κάνουν απευαισθητοποίηση από αυτές τις αλλεργίες.

πηγή: vita.gr

Unique Visitor Counter