Διακοπές στις Καλύτερες Τιμές!

Booking.com

ΜΗΧΑΝΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ (ΠΑΤΗΣΤΕ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΓΡΑΨΤΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ)

Προσαρμοσμένη αναζήτηση

ΠΩΣ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΕΤΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΞΕΝΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ!

ΠΩΣ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΕΤΕ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ  ΑΠΟ ΤΑ ΞΕΝΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ!
Προτού αγοράσεις δες: 520 για Ελλάδα και 529 για Κύπρο στην αρχή του κωδικού = ελληνικά προϊόντα. Τα προτιμάμε. Η ελλάδα έχει 16 δισεκατομμύρια εξαγωγές και 40 δισεκατομμύρια εισαγωγές, είναι στα χέρια μας να το αλλάξουμε ! Τα 24 δισεκατομμύρια ευρώ που χάνουμε κάθε χρόνο = πάνω από 300.000 θέσεις εργασίας!! Ισχύει και για Κύπρο σε μικρότερους αριθμούς!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ηρεμία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ηρεμία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Βουτα στην Πισινα

Ακολούθησε ένα πρόγραμμα που θα σε απαλλάξει από το περιττό βάρος και θα σε κάνει να νιώθεις καλύτερα.



1. Κάνε πρόσθιο
Το καλύτερο στυλ κολύμβησης για να βελτιώσεις τη δύναμη, την αντοχή και να δουλέψεις τους κοιλιακούς σου είναι το πρόσθιο. Αντί τα πόδια να αντιγράφουν την κίνηση του βατράχου, κράτα τα γόνατα και τα πέλματα ενωμένα μεταξύ τους, μάζεψέ τα προς το στήθος σου και στη συνέχεια κλώτσα προς τα έξω, με τα πόδια να ανοίγουν δεξιά κι αριστερά των πλευρών σου. Συνέχισε την ίδια κίνηση μέχρι να διανύσεις 50 μέτρα και στη συνέχεια εκτέλεσε ανυψώσεις γονάτων για 45 δευτερόλεπτα. Αυτό είναι 1 σετ.
Κάνε 3 σετ με 60" ξεκούραση ανάμεσά τους.

2. Μακρύτερο μακροβούτι
 How To Dive Correctly Into A Swimming Pool
Θα βελτιώσεις την ικανότητα του σώματός σου στην απορρόφηση οξυγόνου και θα αυξήσεις τη χωρητικότητα των πνευμόνων σου. Βούτα μέσα, μείνε κάτω από το νερό και κολύμπα χωρίς να πάρεις ανάσα όσο περισσότερο μπορείς. Μόλις βγεις στην επιφάνεια, επίστρεψε στην αρχική θέση όσο πιο γρήγορα μπορείς.
Αυτό είναι 1 σετ. Ξεκουράσου 45" μετά από κάθε σετ. Εκτέλεσε 3 σετ.

3. Πιέσεις στην πισίνα


Ακούμπησε τα χέρια σου (ανοιχτά στο πλάτος των ώμων) στην άκρη της πισίνας διατηρώντας την πλάτη ίσια και τα γόνατά σου λυγισμένα. Πίεσε το σώμα σου προς τα πάνω και με τα δύο χέρια και πόδια. Διατήρησε τα πέλματά σου ενωμένα σε όλη τη διάρκεια της κίνησης. Εκτέλεσε 8-10 επαναλήψεις.
Συμπλήρωσε 3 σετ με 45" ξεκούρασης ανάμεσά τους.

4. Δούλεψε τον κορμό


Στάσου με τα πέλματα στο άνοιγμα των ώμων και την πλάτη σου κόντρα στη μία άκρη της πισίνας. Τράβα τις ωμοπλάτες σου προς τα πίσω και τοποθέτησε τα χέρια σου πάνω στην άκρη της πισίνας. Πίεσε τους κοιλιακούς σου κι ένωσε τα πέλματα και τα γόνατά σου μεταξύ τους. Σήκωσε τα γόνατα στο ύψος του στομάχου και περίστρεψέ τα δεξιά-αριστερά.
Εκτέλεσε 14 επαναλήψεις και μετά κολύμπα 50 μέτρα. Συμπλήρωσε 3 σετ.

5. Υπερεκτάσεις στην πισίνα


Αντικατάστησε τις άρσεις αλτήρων με υπερεκτάσεις στην πισίνα. Χαμήλωσε το σώμα σου, έτσι ώστε να προεξέχει από το νερό μόνο το κεφάλι σου. Διατηρώντας την πλάτη σου ίσια, εκτέλεσε αντίθετες υπερεκτάσεις όσο πιο δυνατά μπορείς φέρνοντας τα χέρια σου στο ύψος των ώμων. Εχε τις παλάμες σου ανοιχτές, έτσι ώστε να κερδίσεις επιπλέον αντίσταση.
Εκτέλεσε την άσκηση για 90", κολύμπα 50 μέτρα πρόσθιο και ξεκουράσου άλλα 90". Συμπλήρωσε 4 σετ.

πηγή: menshealth.gr

Όχι στον πανικό από τις κρίσεις πανικού! Ήρεμα

Όλο και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια ακούμε τον όρο «κρίσεις πανικού» και όχι μόνο ως μια άσχετη με εμάς επιστημονική αναφορά σε μια ψυχολογική διαταραχή, αλλά ως ένα πρόβλημα που απασχολεί και βασανίζει ανθρώπους που είναι γύρω μας, δίπλα μας, πολύ κοντά. Ένα πρόβλημα που κάνει δύσκολη τη ζωή πολλών νέων ανθρώπων. Τι σημαίνει ο όρος «κρίσεις πανικού», τι είδους διαταραχή είναι αυτή, ποια είναι τα αίτια, τα συμπτώματα, οι συνέπειες και πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί;


Μερικές φορές η κρίση πανικού έρχεται ξαφνικά, σε ανύποπτο χρόνο, αναπάντεχα. Άλλοτε πάλι έρχεται μετά από μια αρχική περίοδο αυξημένου άγχους, γενικευμένης ανησυχίας, έντασης ή θλίψης. Μπορεί επίσης να αποτελεί σύμπτωμα της κατάθλιψης ή μιας φοβίας (για παράδειγμα, ένας άνθρωπος που πάσχει από κλειστοφοβία μπορεί να πάθει μια κρίση πανικού, αν βρεθεί σε ένα μέρος που το αισθάνεται κλειστό και ασφυκτικό). Μπορεί όμως να συμβεί και το αντίστροφο, να ξεκινήσει δηλαδή μια φοβία επειδή κάποιος έπαθε μια κρίση πανικού, π.χ. στο αεροπλάνο, σε ένα ψηλό κτίριο, στο ασανσέρ ή ανάμεσα στο πλήθος. Όπως και να είναι, πάντως, όταν έρχεται η κρίση πανικού, είναι μία από τις πιο δυσάρεστες και αγωνιώδεις καταστάσεις που μπορεί να βιώσει ένας άνθρωπος. Περίπου το 1-4% του πληθυσμού παθαίνει κάποια στιγμή στη ζωή του κρίσεις πανικού σε διαφορετικές ηλικίες. Η συχνότητα πάντως είναι μεγαλύτερη σε ανθρώπους μεταξύ 20 και 35 ετών.


Τα συμπτώματα, που θα τα περιγράψουμε αναλυτικά παρακάτω, είναι τόσο έντονα και επώδυνα, ώστε οι περισσότεροι άνθρωποι που παθαίνουν για πρώτη φορά κρίση πανικού πιστεύουν ότι έχουν πάθει έμφραγμα, εγκεφαλικό ή νομίζουν ότι κάτι τους συμβαίνει και «τρελαίνονται». Κατά συνέπεια, πολύ συχνά, αν δεν έχουν ακούσει οι ίδιοι τίποτε για τις κρίσεις πανικού και αν δεν βρεθεί κάποιος που να γνωρίζει και να τους ενημερώσει, αρχίζουν να πηγαίνουν στους γιατρούς και να κάνουν εξετάσεις, ώσπου κάποια στιγμή, μετά από μια «οδύσσεια» επισκέψεων σε ιατρεία και νοσοκομεία, εξετάσεων και αναλύσεων, οι ειδικοί να διαγνώσουν ότι δεν υπάρχουν οργανικά αίτια για τα συμπτώματα αυτά και άρα μάλλον πρόκειται για μια κρίση πανικού. Όταν δε οι κρίσεις αυτές είναι επαναλαμβανόμενες ή μετά από μια κρίση αναπτύξει κανείς έντονο άγχος ότι θα του ξανασυμβεί, τότε λέμε ότι πάσχει από διαταραχή πανικού, που διαγνωστικά ανήκει -μαζί με τις φοβίες και τη γενικευμένη διαταραχή άγχους- στην κατηγορία των αγχωδών διαταραχών.


Μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα τις κρίσεις πανικού περιγράφοντας την εμπειρία ενός άνθρώπου που τις υπέστη και την πορεία του κατά την προσπάθεια αντιμετώπισής τους. O κύριος Η. είχε την πρώτη του κρίση πανικού μια μέρα στη δουλειά. Ήταν ήδη αρκετός καιρός που είχε αρχίσει να νιώθει άβολα στο γραφείο επειδή δύο συνάδελφοί του με τους οποίους είχε καλές σχέσεις είχαν φύγει κι επειδή του άλλαξαν γραφείο και τώρα καθόταν δίπλα σε ένα συνάδελφο ιδιαίτερα επιθετικό και αλαζόνα. Η κατάσταση αυτή τον δυσαρεστούσε, αλλά ένιωθε ταυτόχρονα ότι δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να την αλλάξει. Ένιωθε ανίκανος να αντιδράσει στην απαξιωτική συμπεριφορά του συναδέλφου, εξαρτημένος από αυτή τη δουλειά και άχρηστος επειδή δεν είχε το κουράγιο να φύγει και να στήσει κάτι δικό του, που θα τον έκανε και οικονομικά πιο ανεξάρτητο από τα πεθερικά του, που τους ενίσχυαν συχνά.
Μια μέρα, εκεί που έβγαζε κάτι φωτοτυπίες, ο συνάδελφος τον πλησίασε και άρχισε να κάνει αγενή και ειρωνικά σχόλια για τον τρόπο της δουλειάς του. O κύριος Η. ένιωσε ταραχή και τα χέρια του να τρέμουν. Πηγαίνοντας πίσω στο γραφείο και με τα λόγια του συναδέλφου να ηχούν ακόμη στα αυτιά του, ήρθε η κρίση. Από τη μια στιγμή στην άλλη, άρχισε να τρέμει σε ολόκληρο το σώμα, να αισθάνεται ταυτόχρονα να φλέγεται και να κρυώνει και τον έλουσε ιδρώτας παντού. Ένιωσε ένα πολύ δυσάρεστο σφίξιμο στο στήθος και το στόμα του στέγνωσε. Παράλληλα ένιωθε να μουδιάζει -στο πρόσωπο, τα χέρια, τα πόδια- και νόμιζε ότι σβήνει, ότι θα σωριαστεί κάτω. Κάλεσαν τη γυναίκα του κι εκείνη τον πήγε κατευθείαν στο νοσοκομείο. O φόβος του ήταν ότι ίσως είχε πάθει έμφραγμα, ακριβώς όπως ο πατέρας του όταν ήταν περίπου στην ηλικία του. Υποβλήθηκε σε όλες τις εξετάσεις (καρδιογράφημα, εγκεφαλογράφημα, τομογραφίες) και μετά από μερικές μέρες και αφού η διαγνωστική διαδικασία είχε ολοκληρωθεί, επέστρεψε σπίτι του χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Οι γιατροί δεν του είχαν βρει τίποτα και του είπαν να μην ανησυχεί, ίσως ήταν υπερκόπωση.


Το γεγονός ότι οι εξετάσεις δεν έδειξαν κανένα πρόβλημα υγείας δεν καθησύχασε τον κύριο Η. Φοβόταν ότι θα του ξανασυμβεί και άρχισε να παρατηρεί συνεχώς τον εαυτό του για να το προλάβει, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Η επόμενη κρίση ήρθε λίγες εβδομάδες αργότερα, αιφνίδια στον καναπέ του σπιτιού του, καθώς έβλεπε τηλεόραση. Ήταν λίγο πιο ήπια από την προηγούμενη, αλλά οι αρνητικές σκέψεις ήταν οι ίδιες: «θα πεθάνω, θα πάθω έμφραγμα, όπως ο πατέρας μου». Επανέλαβε τις εξετάσεις, που κι αυτή τη φορά δεν έδειξαν τίποτα. Τελικά, ένας νευρολόγος διέγνωσε «διαταραχή πανικού» και του συνέστησε να απευθυνθεί σε ψυχίατρο ή ψυχολόγο. Ξέρουμε βέβαια ότι δεν υπάρχει αντικειμενικός τρόπος να αξιολογήσουμε το πώς βιώνει κανείς ό,τι συμβαίνει μέσα στο σώμα του. Ακόμη και η αίσθηση του πόνου είναι απολύτως υποκειμενική και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πόσο επικεντρώνεται κανείς σε αυτόν και τον μεγεθύνει ή αντίθετα βρίσκει τρόπους να χαλαρώσει.
Έτσι λοιπόν και κάποιες σωματικές ενοχλήσεις (σφίξιμο στο στομάχι, ταχυπαλμία, τρέμουλο, δύσπνοια) -που μπορεί να προκληθούν από διάφορες αιτίες, όπως είναι για παράδειγμα η ανησυχία πριν από ένα αγχογόνο γεγονός (εξετάσεις, ένα ταξίδι, μια σημαντική συνάντηση κλπ.), η ταραχή λόγω ενός καβγά ή μιας προσβολής (η πρώτη κρίση του κυρίου Η. στη δουλειά), αλλά και απλά το λαχάνιασμα μετά από σωματική άσκηση- μπορεί να μεγεθυνθούν από έναν αγχώδη άνθρωπο, να τον φοβίσουν και να οδηγήσουν εντέλει στον πανικό. Πολλές φορές (όπως συνέβη στη δεύτερη κρίση του κυρίου Η. στο σπίτι του) φαινομενικά δεν συντρέχει κανένας λόγος αναστάτωσης. Παρ’ όλα αυτά και κάποιες «εσωτερικές καταστάσεις», όπως αρνητικές σκέψεις («Δεν καταφέρνω τίποτα»), έμμονες ιδέες («Θα πάθω σίγουρα έμφραγμα, όπως ο πατέρας μου») ή και αλλαγές στην αίσθηση του σώματος (αν π.χ. το έργο στην τηλεόραση έχει μια σκηνή αγωνίας που αυξάνει αμυδρά τους χτύπους της καρδιάς), μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα τέτοια που κλιμακούμενα να οδηγήσουν στον πανικό. Υπάρχουν, λοιπόν, «εξωτερικές» και «εσωτερικές» αφορμές που οδηγούν σε μια κρίση πανικού.


O αυξημένος φόβος ή το άγχος μπροστά σε μια τέτοια αφορμή συχνά οδηγεί αυτόματα στην επιτάχυνση της αναπνοής. Με απλά λόγια: το σώμα προετοιμάζεται για τον κίνδυνο διοχετεύοντας με αυτό τον τρόπο περισσότερο οξυγόνο στους μυς, ώστε να είναι έτοιμοι για δράση, φυγή. Επειδή όμως στην πραγματικότητα δεν τρεπόμαστε σε φυγή, αλλά συνήθως παραμένουμε καθηλωμένοι από το φόβο, οι μύες δεν δουλεύουν. Όλο αυτό οδηγεί σε μείωση του διοξειδίου του άνθρακα και κατά συνέπεια μείωση του ασβεστίου στο αίμα. Το ασβέστιο όμως είναι που κάνει τους μυς να εργάζονται συνεχόμενα και απαλά, ενώ η μείωσή του προκαλεί μυϊκές συσπάσεις. Αυτό γίνεται αισθητό σαν μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα στο στόμα, στο πρόσωπο, στα χέρια και τα πόδια, αλλά και σφίξιμο στο λαιμό και στο στήθος. Ταυτόχρονα, η αλλαγή στην περιεκτικότητα διοξειδίου του άνθρακα οδηγεί σε μείωση της αιμάτωσης του εγκεφάλου, που γίνεται αισθητή σαν ζαλάδα ή σκοτοδίνη. Όπως είναι αναμενόμενο, τα συμπτώματα αυτά αυξάνουν το φόβο και οδηγούν σε ακόμη πιο γρήγορη αναπνοή. Με τον τρόπο αυτό κλιμακώνεται η κατάσταση και ο πάσχων οδηγείται στον πανικό.


Μιλώντας για κρίσεις πανικού, αλλά και για άλλες αγχώδεις διαταραχές, όπως οι φοβίες, είναι καλύτερα να μιλάμε για καταστάσεις που τις προκαλούν, αφορμές και τρόπους που κλιμακώνεται ο φόβος και οδηγεί στην κρίση, παρά για αίτια, καθώς αυτά είναι πράγματι δύσκολο να εντοπιστούν με σαφήνεια και βεβαιότητα. Oι επιστήμονες πραγματικά δεν ξέρουν γιατί ορισμένοι αναπτύσσουν αγχώδεις διαταραχές και άλλοι όχι. Παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη τέτοιων διαταραχών μπορεί να είναι:
Σημαντικά γεγονότα (κυρίως δυσάρεστα, αλλά σπανιότερα και ευχάριστα) που επιφέρουν αλλαγές στον τρόπο ζωής, τις συνήθειες, τον τρόπο που βλέπουμε τον εαυτό μας.
Χρόνιες, υφέρπουσες καταστάσεις έντασης και άγχους, όπως για παράδειγμα χρόνια προβλήματα υγείας στο άμεσο περιβάλλον, ένας γάμος που δεν πηγαίνει καλά, δυσαρέσκεια και ένταση στον επαγγελματικό τομέα, ανεργία, οικονομικά προβλήματα και συνηθέστερα ο συνδυασμός περισσοτέρων τέτοιων καταστάσεων
Κάποιες ουσίες Ή φαρμάκα, όπως π.χ. οι αμφεταμίνες, η κοκαΐνη, ή ορισμένα υπνωτικά χάπια. Συνήθως οι διαταραχές σταματούν όταν σταματήσει η λήψη των ουσιών αυτών.
Η κατάθλιψη: Άνθρωποι που πάσχουν από κατάθλιψη παρουσιάζουν συχνά και κάποια αγχώδη διαταραχή. Πολλές φορές δεν είναι εύκολο να πούμε αν η κατάθλιψη προϋπήρχε ή αν παρουσιάστηκε ως συνέπεια των κρίσεων πανικού ή της φοβίας.


Το γιατί κάποιοι άνθρωποι εμφανίζουν αγχώδεις διαταραχές ως συνέπεια των παραπάνω καταστάσεων και άλλοι όχι, αυτό εξηγείται με τον τρόπο που έχει ο καθένας να αντιμετωπίζει δυσκολίες και αυτός είναι συνάρτηση:
Της ιδιοσυγκρασίας του: Υπάρχουν άνθρωποι ήρεμοι και άνθρωποι πιο νευρικοί, άνθρωποι που έχουν μεγάλη προσαρμοστικότητα και αντοχή και άλλοι που «τσιτώνουν» με το παραμικρό, όπως υπάρχουν μωρά πιο ευερέθιστα από άλλα. Ακόμη κι αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ένας γενικά ήρεμος άνθρωπος δεν μπορεί να έχει κάποιες φοβίες, κατά κανόνα όμως αυτές δεν θα πάρουν τις διαστάσεις που παίρνουν σε έναν πιο αγχώδη άνθρωπο. Γενικά, πάντως, άνθρωποι με υψηλό επίπεδο ευερεθιστότητας και χαμηλή ικανότητα προσαρμογής είναι πιο επιρρεπείς στο φόβο και το άγχος.
Των στρατηγικών που έχει αναπτύξει για την αντιμετώπιση δυσκολιών: Αν ο τρόπος του είναι περισσότερο παθητικός και βασίζεται στο να αποφεύγει καταστάσεις που τον φοβίζουν, να στρέφεται στον εαυτό του και να αναμασά αρνητικές σκέψεις, τότε δημιουργεί προϋποθέσεις ευνοϊκές για διαταραχές φόβου και άγχους.
Της αυτοεικόνας του: Του τρόπου δηλαδή που βλέπει τον εαυτό του, των προσδοκιών που έχει από αυτόν και από τη ζωή του γενικά και της εμπιστοσύνης στις δυνατότητές του. Η αυτοεικόνα και η εμπιστοσύνη στον εαυτό είναι κάτι που χτίζεται από την παιδική ηλικία μέσα από τις σχέσεις με τους γονείς. Για να το πούμε πολύ γενικά και απλουστευμένα, όσο περισσότερη αποδοχή και στήριξη είχε κάποιος στην πορεία του προς την αυτονομία, τόσο πιο θετική και σταθερή είναι η αυτοεικόνα του.
Της μάθησης: Των τρόπων δηλαδή που έχει διδαχθεί (ή μιμηθεί) από τους γύρω του (κυρίως τους γονείς) για να αντιμετωπίζει καταστάσεις που προκαλούν φόβο. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί κάποιος να μάθει να φοβάται, π.χ. το ύψος, απλά και μόνο βλέποντας τη μητέρα του να το φοβάται.
Της «χημείας»: Έχει αποδειχτεί ότι άνθρωποι που πάσχουν από διαταραχή πανικού παρουσιάζουν αυξημένα επίπεδα σε κάποιες ουσίες (π.χ. τη νοραδρεναλίνη) που σχετίζονται με την αίσθηση του φόβου. Αν και διίστανται οι απόψεις σχετικά με το αν η «χημεία» υπάρχει στους ανθρώπους αυτούς πριν τη διαταραχή ή αν είναι αποτέλεσμα των συναισθημάτων, το πιθανότερο είναι ότι η αλήθεια βρίσκεται κάπου στο μέσον και ότι υπάρχει μια βιολογική προδιάθεση σε ορισμένους ανθρώπους, η οποία όμως ενεργοποιείται με τα συναισθήματα και τις σκέψεις.
Της κληρονομικότητας: Παρατηρείται ότι είναι μεγαλύτερες οι πιθανότητες να πάθουν κρίσεις πανικού ή φοβίες άνθρωποι στων οποίων την άμεση οικογένεια υπάρχουν συγγενείς που πάσχουν ή έπασχαν κάποτε κι αυτοί.

 
● O κύριος Η. αποφάσισε να επισκεφτεί κατ’αρχάς έναν ψυχίατρο. Αυτός του χορήγησε μια φαρμακευτική αγωγή με αντικαταθλιπτικά και του συνέστησε να ξεκινήσει μια ψυχοθεραπεία, ώστε να επεξεργαστεί και τα θέματα της ζωής του, τα οποία συνέβαλαν στο γενικότερο άγχος του, αλλά και στην εμφάνιση των κρίσεων πανικού. Επίσης, του υπέδειξε ορισμένες απλές τακτικές χαλάρωσης και άμεσης αντιμετώπισης των φοβικών συμπτωμάτων. Τα φάρμακα του έφεραν μεγάλη ανακούφιση ήδη μετά από 2-3 εβδομάδες. Ταυτόχρονα, στην ψυχοθεραπεία ένιωσε ασφαλής ώστε να μπορέσει να μιλήσει -για πρώτη φορά στη ζωή του- τόσο για την αγωνία που του είχε προκαλέσει ο αιφνίδιος θάνατος του πατέρα του, όσο και για την ανασφάλεια που ένιωθε σε σχέση με τη δουλειά του και την ικανότητά του να αντεπεξέλθει σε αυτήν. Η φαρμακευτική αγωγή διακόπηκε σταδιακά μετά από 8 περίπου μήνες. Η ψυχοθεραπεία διήρκεσε 2 ½ χρόνια. O κύριος Η. δεν έχει πάθει άλλη κρίση πανικού εδώ και 3 περίπου χρόνια. Κάποιες φορές που ένιωσε να αγχώνεται, κατάφερε να ηρεμήσει τον εαυτό του και να αποφύγει την κλιμάκωση του φόβου.
● Oι κρίσεις πανικού, όπως και οι άλλες αγχώδεις διαταραχές, μπορούν να θεραπευτούν και δεν υπάρχει κανένας λόγος ένας άνθρωπος να υποφέρει χρόνια από αυτές, πιστεύοντας ότι θα φύγουν από μόνες τους ή θα καταφέρει να τις καταπολεμήσει μόνος του. Εκτός, βέβαια, αν πρόκειται για πολύ περιορισμένες φοβίες ή ελαφριές κρίσεις άγχους σε καταστάσεις ιδιαίτερης συναισθηματικής φόρτισης, οι οποίες τότε δεν αποτελούν και διαταραχή. Όταν όμως οι πανικοί τείνουν να περιορίσουν και να δυσκολέψουν πολύ τη ζωή ενός ανθρώπου, τότε πρέπει να απευθυνθεί σε έναν ψυχίατρο ή ψυχολόγο για να ζητήσει βοήθεια.
● Στην αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού πολύ ανακουφιστική και αποτελεσματική μπορεί να είναι καταρχήν η χορήγηση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων, που γίνεται κατά κανόνα από έναν ψυχίατρο.
● Πολύ καλά αποτελέσματα μπορεί επίσης να έχουν διάφορα είδη ψυχοθεραπείας. Ιδιαίτερα αποτελεσματικός έχει αποδειχτεί ο συνδυασμός φαρμακευτικής αγωγής με ψυχοθεραπεία.
● Oι συμπεριφοριστικές-γνωσιακές ψυχοθεραπείες αποσκοπούν στο να βοηθήσουν τον άνθρωπο που πάσχει από κρίσεις πανικού να αναγνωρίσει και να αποδυναμώσει τις αρνητικές σκέψεις και συμπεριφορές που προκαλούν και κλιμακώνουν το αίσθημα του φόβου και του πανικού. Εστιάζουν στο να μάθει να χαλαρώνει, να ελέγχει τα συμπτώματα, αλλά και να αντιμετωπίζει τις καταστάσεις στις οποίες φοβάται ότι θα πάθει κρίση χωρίς να τις αποφεύγει.
● Άλλες ψυχοθεραπείες, όπως είναι η αναλυτική, η προσωποκεντρική, η συστημική, η αντλεριανή κλπ., εστιάζουν περισσότερο στον ίδιο τον πάσχοντα, τα συναισθήματα, τις συνθήκες ζωής του, τις σχέσεις του και λιγότερο στα συμπτώματα, και αποσκοπούν στο να φωτίσουν και να αποδυναμώσουν εντάσεις και συγκρούσεις μέσα στο ίδιο το άτομο ή στις σχέσεις του με τους άλλους, οι οποίες μπορεί να αποτελούν πρόσφορο έδαφος για αγχώδεις διαταραχές.
● Οι τεχνικές χαλάρωσης που μπορεί να προσφέρει η γιόγκα, η ύπνωση, το χαλαρωτικό μασάζ, οι ασκήσεις αναπνοής, είναι δυνατόν να αποβούν πολύ βοηθητικές για τους ανθρώπους που πάσχουν απο αγχώδεις διαταραχές.


Μια κρίση πανικού, λοιπόν, έρχεται απροειδοποίητα, συχνότατα χωρίς κάποια φανερή αφορμή ή αιτία, αλλά είναι πολύ σφοδρή. Συνήθως κρατάει 5-10 λεπτά (από τις πρώτες ενδείξεις μέχρι την κορύφωση), αλλά κάποια συμπτώματα μπορεί να κρατήσουν περισσότερο. Τα συμπτώματα που έχει κανείς περιλαμβάνουν:
● Ταχυπαλμία.
● Πόνο στο στομάχι.
● Ζαλάδα, ναυτία.
● Δύσπνοια, αίσθηση πνιγμού.
● Τρέμουλο ή μούδιασμα στα χέρια.
● Εξάψεις ή ρίγη.
● Παραισθήσεις ή παραμορφωμένη αντίληψη.
● Τρόμος (η αίσθηση ότι κάτι τρομερό πρόκειται να συμβεί που δεν μπορεί να το αποφύγει).
● Φόβος ότι χάνει τον έλεγχο.
● Φόβος ότι πεθαίνει.




Ένας πολύ απλός και αποτελεσματικός τρόπος για να αποφύγουμε τα δυσάρεστα συμπτώματα του υπεραερισμού (hyperventilation) είναι να βάλουμε μια μικρή πλαστική ή χάρτινη σακούλα (μπορούμε να έχουμε μία στην τσάντα για «ώρα ανάγκης») μπροστά στο στόμα και τη μύτη μας και να αναπνεύσουμε αργά λίγη ώρα μέσα εκεί, ώστε να εισπνεύσουμε ξανά αρκετό διοξείδιο του άνθρακα και να επανέλθει η αναπνοή μας στον κανονικό της ρυθμό.


Όταν αναμασάμε αρνητικές σκέψεις κινδυνεύουμε περισσότερο από τις φοβίες και το άγχος



Πώς να σταματάτε μια κρίση
Εδώ σας προτείνουμε μια τεχνική χαλάρωσης που μπορείτε να εφαρμόζετε μόνοι σας στο σπίτι, ώστε να σταματάτε την κλιμάκωση της έντασης όταν αισθάνεστε ελαφρά αγχωμένοι.
● Καθίστε ή ξαπλώστε σε άνετη θέση και κλείστε τα μάτια σας. Αφήστε το σαγόνι σας να πέσει και τα βλέφαρά σας να βαρύνουν χωρίς να είναι σφιχτά κλεισμένα.
● Τώρα «σκανάρετε» νοητικά το σώμα σας. Πηγαίνετε πρώτα στα δάχτυλα των ποδιών και συνεχίστε αργά-αργά προς τα πάνω, στις γάμπες, στους γλουτούς, στον κορμό, στα χέρια, στα δάχτυλα, στο λαιμό και στο κεφάλι. Εστιάστε σε κάθε μέρος ξεχωριστά. Όπου αισθάνεστε σφίξιμο, φανταστείτε το να λύνεται σιγά-σιγά και να φεύγει.
● Σφίξτε τους μυς σε μια περιοχή του σώματός σας. Κρατήστε την ένταση μετρώντας αργά ως το 5 και μετά χαλαρώστε και προχωρήστε στην επόμενη περιοχή. Κάντε το με τους μυς του προσώπου, των ώμων, των χεριών, των ποδιών και των γλουτών.
● Αφήστε τις σκέψεις να «ρέουν» μέσα από το μυαλό σας χωρίς να εστιάζετε σε καμία από αυτές. Πολλοί άνθρωποι βρίσκουν την αυθυποβολή πολύ βοηθητική. Πείτε στον εαυτό σας -μιλώντας από μέσα σας αργά και σταθερά στο πρώτο πρόσωπο, δηλαδή «Είμαι χαλαρός και ήρεμος»- ότι είστε χαλαροί και ήρεμοι, ότι τα χέρια σας είναι βαριά και ζεστά (ή δροσερά, αν ζεσταίνεστε), ότι η καρδιά σας χτυπάει ήρεμα και ρυθμικά και ότι νιώθετε απόλυτη γαλήνη.
● Αναπνεύστε αργά, ρυθμικά και βαθιά κατά τη διάρκεια της άσκησης αυτής. Όταν έχετε χαλαρώσει, φανταστείτε ότι είστε σε ένα πολύ όμορφο και γαλήνιο μέρος. Μετά από 5-10 λεπτά επαναφέρετε τον εαυτό σας σταδιακά από την κατάσταση χαλάρωσης.

Αν δυσκολεύεστε να το κάνετε μόνοι σας, ζητήστε την πρώτη φορά από κάποιον άνθρωπο, με τον οποίο αισθάνεστε άνετα, να σας καθοδηγήσει στη χαλάρωση διαβάζοντάς σας αργά τα βήματα. Δοκιμάστε να την κάνετε μερικές φορές την εβδομάδα σε μια ήσυχη στιγμή της μέρας σας. Για να μεγιστοποιήσετε το όφελος από την τεχνική αυτή, αποφεύγετε τον καφέ ή άλλα διεγερτικά, φροντίστε να κοιμάστε αρκετά και εντάξτε στο εβδομαδιαίο σας πρόγραμμα λίγη σωματική άσκηση που σας ευχαριστεί
Πηγή: vita.gr

Διατροφικά ‘ηρεμιστικά’ στο συρτάρι σας

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα λόγω της οικονομικής κρίσης, οι αυξημένες επαγγελματικές απαιτήσεις δημιουργούν καθημερινά στρες και ένα αίσθημα ανασφάλειας.
Εστιάζοντας στο πεδίο της διατροφής μπορούμε να πούμε ότι κι αυτή, στο βαθμό που της αναλογεί, μπορεί να παίξει ρόλο στη μείωση του άγχους. Υπάρχουν κάποιες τροφές που μπορείτε να τις έχετε στο συρτάρι του γραφείου σας και να τις καταναλώνετε σαν ένα υγιεινό και ‘αγχολυτικό’ σνακ.

Ξεφλουδίστε ένα πορτοκάλι. Όλα τα εσπεριδοειδή, όπως για παράδειγμα τα πορτοκάλια, τα μανταρίνια, το γκρέιπφρουτ, είναι καλές πηγές σε βιταμίνη C, η οποία φαίνεται να βοηθάει στη μείωση του στρες. Επίσης η βιταμίνη C επειδή συμμετέχει στη διαδικασία παραγωγής του κολλαγόνου, βοηθάει στη διατήρηση της ελαστικότητας του δέρματος με αποτέλεσμα να ‘κρύβονται’ οι επιπτώσεις του στρες στο πρόσωπό σας.

Φυλάξτε ανάλατους ξηρούς καρπούς στο συρτάρι σας. Οι ξηροί καρποί μπορούν να μειώσουν το αίσθημα της πείνας, η οποία από μόνη της μπορεί να σας ‘τσιτώσει’ ακόμη περισσότερο. Επιπλέον, οι ξηροί καρποί (καρύδια, αμύγδαλα, φουντούκια κ.α.) περιέχουν μεγάλες ποσότητες του συμπλέγματος της βιταμίνης Β και μαγνησίου, δηλαδή ουσιών που βοηθούν στην παραγωγή σεροτονίνης. Η σεροτονίνη είναι ένας νευροδιαβιβαστής που συνδέεται με την καλή διάθεση και την ευφορία. Όσον αφορά τους ξηρούς καρπούς προσέξτε να μην παρασυρθείτε στην υπερκατανάλωσή τους, γιατί μπορεί να έχουν μικρό όγκο αλλά δεν στερούνται θερμίδων.

Κριτσίνια ολικής άλεσης, μπάρες δημητριακών ολικής άλεσης, ακόμη και σπιτικά ποπ κορν. Τα προϊόντα δημητριακών ολικής άλεσης που είναι πλούσια σε υδατάνθρακες μπορούν να βοηθήσουν στην παραγωγή σεροτονίνης και να συμβάλλουν στη μείωση του στρες. Επιπρόσθετα, οι φυτικές ίνες που υπάρχουν σε αυτές τις τροφές μειώνουν το αίσθημα της πείνας.

Έχετε μαζί σας μια μπανάνα. Η μπανάνα είναι ένα φρούτο πλούσιο σε μαγνήσιο και κάλιο, συστατικά τα οποία συντελούν στη χαλάρωση των μυϊκών συσπάσεων. Επίσης, η μπανάνα περιέχει σημαντικές ποσότητες τρυπτοφάνης. Η τρυπτοφάνη αποτελεί πρόδρομο ουσία της ουσίας της ‘χαράς’, της σεροτονίνης.

‘Φακελώστε’ το χαμομήλι. Όταν είστε σε κατάσταση έντονου στρες, είναι καλό να αποφύγετε ροφήματα που περιέχουν καφεΐνη, όπως ο καφές, γιατί θα σας κάνουν ακόμη πιο νευρικούς. Αποθηκεύστε φακελάκια χαμομηλιού στο συρτάρι, καθώς έρευνες δείχνουν πως τα ροφήματα χαμομηλιού έχουν ηρεμιστική και καταπραϋντική δράση.

Γράφει: Σταματάκη Αστερία, Διαιτολόγος - Διατροφολόγος

Ρολογία: Αναρριχητικό Φυτό αλλά και Βότανο!!


Το γένος της Πασσιφλόρας αποτελείται από 600 περίπου τρυφερά αναρριχητικά φυτά, αείφυλλα και φυλλοβόλα που είναι κυρίως ενδημικά της τροπικής Νότιας Αμερικής.
Η πασσιφλόρα ήρθε στην Ευρώπη από τη νότια Αμερική το δέκατο όγδοο αιώνα, κυρίως από τους Ισπανούς, και τώρα είναι διαδεδομένη σε πολλά μέρη του κόσμου, από την Αφρική και την Ασία μέχρι την Αυστραλία και τη βόρεια Αμερική. Οι περισσότερες πασσιφλόρες είναι περικοκλάδες που πιστεύεται ότι κατάγονται είτε από ψυχρότερα βουνά ή από θερμότερα τροπικά δάση με πολλές βροχές.



To "λουλουδιού του πάθους" (Passion flower), πήρε το όνομά του από περιγραφές των τμημάτων τού άνθους του, περιγραφές που διοχετεύτηκαν από ιερείς της Νότιας Αμερικής ('New Spain'). Το 1609 στη Ρώμη, ο Jacomo Bosio έδωσε ερμηνείες που αντιπροσώπευαν διάφορα στοιχεία της σταύρωσης, όπως τα πέντε πέταλα και τα πέντε σέπαλα (που ήταν οι δέκα απόστολοι, εκτός από τον Ιούδα και τον Πέτρο), τα εσωτερικά πέταλα σε σχήμα φράντζας (το αγκάθινο στεφάνι), οι πέντε στήμονες (οι πέντε πληγές του Χριστού) και το στίγμα τού ύπερου με το κωνικό σχήμα (τα καρφιά). Αυτός ο συμβολισμός δεν είναι παγκόσμια αποδεκτός, ενώ στην Ιαπωνία είναι γνωστό σαν "φυτό ρολόι", όπως και στην Ελλάδα που λέγεται "Ρολογιά".

Για να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν σε τόσο ανταγωνιστικό περιβάλλον, πολλά είδη αναπτύσσονται γρήγορα, χρησιμοποιώντας "έλικες" για να σκαρφαλώνουν στα δέντρα (πολύ λιγότερα έχουν την ικανότητα να αναπτύσσονται σαν δέντρα) και να φτάσουν τα ψηλότερα φυλλώματα του δάσους και τον ήλιο ώστε τα ανεπτυγμένα κλαδιά να αρχίσουν να ανθίζουν. Για να προσελκύσουν τους επικονιαστές, όπως μέλισσες, σκόρους, πεταλούδες και άλλα έντομα, τις νυχτερίδες και τα κολίμπρια, οι πασσιφλόρες έχουν αναπτύξει μια μεγάλη ποικιλία εκθαμβωτικών χρωματισμών στα άνθη τους, συχνά αρωματικά, με επιπλέον γλυκό νέκταρ που εκκρίνεται από τα φύλλα, τους μίσχους και μερικές φορές από τα βράκτια. Ακόμη οι καρποί, που πρέπει να φαγωθούν για να διασπαρθεί το φυτό σε μεγάλη ακτίνα, περιέχουν ένα χυμό με μοναδική αρωματική γεύση και μυρωδιά.
Η κατάταξη της πασσιφλόρας έγινε για πρώτη φορά από το βοτανολόγο Λινναίο, το 1745, όταν αναγνώρισε 22 είδη. Σήμερα πιστεύεται ότι υπάρχουν πάνω από 600 είδη, αλλά πολλά από αυτά απειλούνται στο φυσικό τους βροχερό, δασώδες περιβάλλον. Τα πρώτα υβρίδια εμφανίστηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1820 - με πρωταρχικό το είδος P. x violacea, και παρ' όλο που το ακριβές όνομά του είναι αμφισβητούμενο, το φυτό υπάρχει ακόμα. Η πασσιφλόρα ήταν αρκετά δημοφιλής στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά την Βικτοριανή εποχή, και λιγότερο στον 20ο αιώνα. Σήμερα όμως, υπάρχει παγκόσμιο ενδιαφέρον γι' αυτό και σαν εμπορικό προϊόν με συνεχώς νέες ποικιλίες να γίνονται γνωστές, αλλά και σαν ένα εξωτικό διακοσμητικό για τους κήπους και τα θερμοκήπια. Επίσης η ποικιλία P. incarnata χρησιμοποιείται από βοτανολόγους σαν ήπιο καταπραϋντικό και ίσως υπάρχουν περαιτέρω ιατρικές χρησιμότητες σε άλλες ποικιλίες.


Η πασσιφλόρα (passiflora incarnata) χρησιμοποιήθηκε στην παραδοσιακή ιατρική σαν "ηρεμιστικό" βότανο για την ανησυχία, την αϋπνία, τις κρίσεις και την υστερία. Στη διάρκεια του εικοστού αιώνα, το βότανο αυτό συμπεριλαμβανόταν σε πολλά ηρεμιστικά και υπνωτικά, για να ενισχύσει τη δραστικότητά τους. Το 1978, το υπουργείο τροφίμων και φαρμάκων Αμερικής (FDA) απαγόρευσε αυτά τα φαρμακευτικά σκευάσματα, λόγω απουσίας αποδεικτικών στοιχείων της αποτελεσματικότητας τής πασσιφλόρας. Στη Γερμανία όμως, η πασσιφλόρα είναι διαθέσιμη σαν ενισχυτικό συστατικό πολλών ηρεμιστικών (σε συνδυασμό με άλλα ηρεμιστικά βότανα, όπως βαλεριάνα και βάλσαμο λεμονιού), και τη Χρησιμοποιούν επίσης στην ομοιοπαθητική ιατρική για να αντιμετωπίσουν πόνους, αϋπνία και νευρικές ανησυχίες. Σήμερα, οι επαγγελματίες βοτανολόγοι χρησιμοποιούν την πασσιφλόρα (συχνά σε συνδυασμό με άλλα ηρεμιστικά βότανα) για να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση της αϋπνίας, της υπερέντασης και άλλων προβλημάτων υγείας σχετικών με την ανησυχία και τη νευρικότητα.

Η πασσιφλόρα, (που λέγεται και "granadillas" επειδή τα φρούτα της μοιάζουν με εκείνα του ροδιού - στα ισπανικά "granada"), παράγει εδώδιμους καρπούς, με την προϋπόθεση ότι καταναλώνονται ωμοί, ώστε να μην αποκτήσουν τοξικότητα. Όλα τα είδη αυτού του γένους είναι βρώσιμα, αν και υπάρχουν μερικά που είναι πιο κατάλληλα σαν τρόφιμα από άλλα.
Η πασσιφλόρα incarnata παράγει καρπούς που φθάνουν μερικές φορές το μέγεθος ενός πεπονιού. Γενικά καταναλώνεται σε μορφή μαρμελάδας, σε μερικές περιοχές της Νότιας Αμερικής. Χρησιμοποιούνταν ήδη από τους παλιούς Αζτέκους για να αντιμετωπίσουν δαγκώματα φιδιών, και για το λόγο αυτό είναι γνωστή με το όνομα "Η γλώσσα του φιδιού". Επίσης οι πρώτοι αυτόχθονες Ινδιάνοι τη χρησιμοποιούσαν για τροφή και σαν απολυμαντικό.


άγχος, ένας εχθρός που μπορεί να Νικηθεί

..κάθε μέρα τα μηνύματα που προσλαμβάνουμε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και...
από τους άλλους ανθρώπους γύρω μας είναι....
σε υπερθετικό βαθμό....
αρνητικά....
απογοητευτικά.....
άσκημα....
έμφαση δίνεται μόνον...
σε ότι άσκημο και αρνητικό....
καμία θετική είδηση δεν προβάλλεται και...
αν προβάλλεται ο χρόνος που της αφιερώνεται είναι ελάχιστος....
αυτό έχει σαν αποτέλεσμα....
η πραγματικότητα να στρεβλώνεται σιγά-σιγά.....
μέρα με την μέρα όλος αυτός ο αρνητισμός να ποτίζει την ζωή μας....και...
μετά από κάποιο χρονικό διάστημα....
το υποσυνείδητό μας και το μυαλό μας να αρχίζουν να πιστεύουν σε όλα αυτά...και
ολόκληρο το είναι μας πια να μην έχει διαφυγή.....
γινόμαστε κυριολεκτικά και πραγματικά δυστυχείς...και..
το άγχος και το στρες γίνονται μόνιμοι σύντροφοι μας.....
λοιπόν.....
μην πέφτουμε σε αυτήν την παγίδα....
ας αντισταθούμε......
δεν είναι δυνατόν σε ολόκληρο τον πλανήτη να μην συμβαίνει τίποτα θετικό και όμορφο.....
ας κάνουμε μια συνειδητή επιλογή....
τώρα....
ας επιλέξουμε τα θετικά από τα αρνητικά....
την ομορφιά από την ασκήμια....
το γέλιο από το κλάμα...
την ευτυχία από την δυστυχία.....
την χαρά από την λύπη....
την υγεία από την αρρώστια.....
να είμαστε ευτυχής για αυτά που έχουμε και όχι δυστυχείς για αυτά που δεν έχουμε.....
ας μην αφήνουμε το άγχος να μας κυριεύσει....
είναι ύπουλος εχθρός.....και....
ας θυμηθούμε....
πως δεν υπάρχει άνθρωπος χωρίς προβλήματα....
άλλος μικρά....
άλλος μεγάλα.....
αλλά...
κανένα πρόβλημα δεν διαρκεί αιωνίως....
η ιστορία μας έχει διδάξει ότι κάθε πρόβλημα έχει περιορισμένη διάρκεια ζωής....και..ναι...
όλα τα προβλήματα έχουν τις δικές τους λύσεις....
μετά την καταιγίδα πάντα-μα πάντα ακολουθεί η λιακάδα...
μετά τον χειμώνα πάντα-μα πάντα ακολουθεί η άνοιξη....
σε κάθε πρόβλημα υπάρχει μια θετική και μια αρνητική πλευρά....
η αρνητική πλευρά είναι να οικτήρουμε τον εαυτό μας και όλους τους άλλους.....
να κλαίμε από το πρωί μέχρι το βράδυ...και
η θετική πλευρά είναι να αναθεωρήσουμε και να σκεφτούμε να βρούμε λύση....
γιατί λύσεις πάντα υπάρχουν.....
μπορεί να μην είμαστε σε θέση να ελέγξουμε την πηγή των προβλημάτων μας....
είμαστε όμως σε θέση να ελέγξουμε την αντίδρασή μας απέναντι στο πρόβλημα....
είμαστε όμως σε θέση να ελέγξουμε τον τρόπο που θα ακολουθήσουμε για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα....
το κλειδί φίλοι μου είναι στην αντιμετώπιση των προβλημάτων.....
θυμηθείτε αυτό:
μπορεί να έχουμε ελάχιστο ή και καθόλου έλεγχο στην πηγή των προβλημάτων μας....
έχουμε όμως τον απόλυτο έλεγχο της διαχείρισης και της αντιμετώπισης των προβλημάτων μας.....
μπορούμε  να ελέγξουμε το αποτέλεσμα του προβλήματος μας ελέγχοντας την αντίδρασή μας απέναντί του και τον τρόπο διαχείρισής του......
όλοι πέφτουμε σε αρνητικές σκέψεις από καιρού εις καιρό....
όλοι πέφτουμε σε τέλμα....
αλλά....
πάντα υπάρχει ένα αλλά....
η ζωή δεν είναι μόνο άσπρο-μαύρο....
υπάρχουν τα πράσινα δέντρα...
υπάρχουν τα λουλούδια....
υπάρχει η θάλασσα...
υπάρχουν οι φίλοι....
υπάρχουν οι άνθρωποι που μας αγαπούν....
υπάρχει ο μοναδικός εαυτός μας.....
ας του χαρίσουμε  ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα....
ας ανεβούμε κάπου ψηλά και ας θαυμάσουμε ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα....
και...ναι φίλοι μου....
και στης μεγαλουπόλεις υπάρχουν μέρη που κάποιος μπορεί να χαρεί ένα μαγευτικό ηλιοβασίλεμα....
πόσο μάλλον σε άλλες πόλεις της χώρας μας....
ας περπατήσουμε στην φύση....
ας ακούσουμε καλή μουσική και ας την αφήσουμε να μας ταξιδέψει σε κόσμους μαγικούς......
ας μυρίσουμε ένα τριαντάφυλλο.....
και το βράδυ.....
ας βάλουμε την ουράνια μουσική του Μότσαρτ να παίζει.....
ας γεμίσουμε την μπανιέρα μας με ζεστό νερό....
ας το αρωματίσουμε με τα αγαπημένα μας βότανα....και....
ας αφεθούμε στην χαλαρωτική δύναμη της μουσικής και του ζεστού αρωματισμένου μπάνιου.....
το άγχος φίλοι μου είναι καθαρά προσωπική υπόθεση....
εξαρτάται από το πως βλέπουμε και ερμηνεύουμε όσα συμβαίνουν γύρω μας.....
ας μάθουμε λοιπόν να το ελέγχουμε.....
για άλλη μια φορά θα πω ότι...
το άγχος....
το στρες....
η κατάθλιψη....
τα αισθήματα κατωτερότητας...
η αυτολύπηση.....
η μεμψιμοιρία....
είναι οι χειρότεροι εχθροί....
ας μην τους αφήσουμε να εγκατασταθούν στην ζωή μας.....
ο μοναδικός τρόπος να ελέγξουμε το άγχος μας είναι να δούμε σιγά-σιγά την ζωή με άλλα μάτια....με πίστη και αγάπη προς το πλησίον μας....
και όχι στα αγχολυτικά.
thalia

Υγεία στο μπουκάλι

Η πρώτη γραμμή της άμυνας της υγείας σου βρίσκεται στα αμπέλια του χωριού σου.



Οδηγός αγοράς

Είναι προσωπικό ζήτημα
Αγόρασε κρασιά που σου αρέσουν. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να μάθεις τι συμφωνεί με το γούστο σου αν δεν δοκιμάσεις. Για να μη σου φύγει και μια περιουσία αγοράζοντας στα τυφλά, ρώτα τους φίλους σου και ζήτα συμβουλές από την κάβα σου, καθώς κι από το αγαπημένο σου εστιατόριο.

Βρες το ταβάνι

Πριν αρχίσεις να αγοράζεις κρασιά, πρέπει να αποφασίσεις ποιες είναι οι ανάγκες σου. Για παράδειγμα, αν πίνεις κρασί κάθε μέρα, ίσως θες να βρεις ένα σχετικά καλό οικονομικό κρασί. Αν το θες για ιδιαίτερα γεύματα, θα χρειαστείς κάτι πιο εξειδικευμένο. Καλό είναι να βάζεις όριο στα χρήματα που θες να ξοδέψεις για ένα μπουκάλι κρασί, αλλιώς θα ξεφύγεις πολύ γρήγορα. Ο πειρασμός για πιο ακριβό μπουκάλι είναι πολύ έντονος. Οταν έχεις κάνει έναν κατάλογο από αυτά που σου αρέσουν, θα μπορείς να αγοράζεις μεγαλύτερες ποσότητες κατευθείαν από τον παραγωγό, που θα σου βγει και πιο φτηνά.

Δες το μπουκάλι αλλιώς
Μπορεί να μη θες να αγγίξεις λευκά ή ροζέ κρασιά. Μπορεί μια ποικιλία να είναι η αγαπημένη σου. Δοκίμαζε κι άλλες κατηγορίες. Μην κολλάς μόνο σε ελληνικά ή μόνο σε ακριβά κρασιά. Αγόρασε και μερικά φτηνά κρασιά. Μερικές από τις ξένες ετικέτες συχνά είναι πιο οικονομικές από τις αντίστοιχες ελληνικές. Επίσης, σίγουρα θα βρεις πράγματα που σου αρέσουν.



Μείνε στο ράφι
Η κάβα δεν είναι το μόνο μέρος για να αγοράσεις κρασί, αν και σίγουρα είναι πολύ καλό μέρος για να ζητήσεις προτάσεις. Οι ταμίες του σούπερ μάρκετ δεν φημίζονται για τις οινολογικές γνώσεις τους. Τα σούπερ μάρκετ, όμως, έχουν μεγάλη ποικιλία και -ίσως- φθηνότερες τιμές. Δώσε προσοχή στο περιβάλλον που αποθηκεύονται. Τα κρασιά δεν πρέπει να βρίσκονται σε πολλή ζέστη ούτε να εκτίθενται σε πολλά φώτα.

Μεθυστικοί συνδυασμοί
Πώς θα ταιριάξεις το καινούργιο μπουκάλι σου με το ψάρι που μόλις της μαγείρεψες; Μπορείς να ακολουθήσεις την πεπατημένη και να σερβίρεις λευκό ή να ρισκάρεις με ένα τολμηρό κόκκινο. Αυτό που έχει σημασία, όμως, είναι περισσότερο το πόσο έντονη γεύση έχει το φαγητό και πόσο έντονο είναι το κρασί.

Κοινή λογική
Μην ακούς το μυαλό σου, άκου τον ουρανίσκο σου. Διάλεξε το κρασί που θα συνοδέψει το φαγητό σου με γνώμονα αν θα το έπινες μόνο του. Με άλλα λόγια, μη διαλέγεις το κρασί γιατί κάποιος λέει ότι αυτό είναι το τέλειο για σένα, αλλά διάλεξέ το επειδή σου αρέσει η γεύση του.

Οινολογικός δαλτωνισμός
Στο θέμα του κρασιού, καλό είναι μερικές φορές να έχεις αχρωματωψία. Υπάρχουν γεμάτα κόκκινα κρασιά αλλά κι ελαφρά. Το ίδιο ισχύει και με τα άσπρα. Σε γενικές γραμμές, τα πιάτα με έντονες γεύσεις απαιτούν και πιο γεμάτο κρασί. Ετσι, θα τονιστεί η γεύση του φαγητού. Ενα ελαφρύ κρασί θα «χαθεί» με ένα βαρύ γεύμα. Από την άλλη, τα πιάτα που δεν είναι τόσο βαριά συνδυάζονται καλά με ένα ελαφρύ κρασί, αλλά δεν πάνε και με ένα πιο γεμάτο κρασί.

Το ιδανικό αποτέλεσμα
Το φαγητό πρέπει να αναδεικνύει τη γεύση του κρασιού και το αντίθετο. Ο στόχος είναι να μην υπερτερεί κανένα γευστικά.

Στην υγειά σου
Το κρασί ανοίγει την όρεξη, σε ηρεμεί, εξυψώνει το πιάτο που θα σερβίρεις σε αριστούργημα και κάνει το ανοσοποιητικό σου απόρθητο. Πόσο βελτιώνει την υγεία σου, όμως, και κάτω από ποιες συνθήκες;

Θέματα καρδιάς
Ο,τι κι αν έχεις ακούσει, οι έρευνες δεν έχουν δείξει άμεση σχέση κατανάλωσης κρασιού με μείωση των καρδιαγγειακών παθήσεων. Αυτό που έχει διαπιστωθεί είναι ότι αυξάνεται η καλή χοληστερόλη HDL κι άλλοι αντιθρομβωτικοί παράγοντες. Αυτοί με τη σειρά τους εμποδίζουν τη δημιουργία θρομβώσεων στο αίμα και ρίχνουν τις πιθανότητες εμφράγματος κι εγκεφαλικού. Αυτό μπορεί να οφείλεται στις αντιοξειδωτικές ουσίες που περιέχει το κρασί. Η ρεσβερατρόλη και τα φλαβονοειδή είναι ουσίες που βρίσκονται στο κρασί κι έχουν αντιοξειδωτική δράση.
 
Καβούρια στο σώμα
Η ρεσβερατρόλη εργαστηριακά φαίνεται να μειώνει την εμφάνιση όγκων και να εμποδίζει την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων. Μία πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι ένα ποτήρι κρασί την ημέρα μειώνει τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του προστάτη κατά 50%.

Βάλε όριο
Οι ευεργετικές ιδιότητες έχουν παρατηρηθεί σε μέτριες ποσότητες κατανάλωσης κρασιού. Συγκεκριμένα, για τους άντρες η ποσότητα είναι δύο ποτήρια κρασιού την ημέρα (150 ml το καθένα). Αν πίνεις περισσότερο, οι πιθανότητες καρδιαγγειακών παθήσεων και καρκίνου αυξάνονται αντί να μειώνονται.

Βάλε κριτικές
Δεν χρειάζεται να είσαι σομελιέ για να κρίνεις αν το κρασί έχει χαλάσει. Για να μην έχεις άσχημες εκπλήξεις στο δείπνο σου, τσέκαρε τα έξι σημεία που θα σου ψιθυρίσουν τι παίζει.

Μην εμπιστεύεσαι φελλούς
Αυτός είναι ο συνήθης ύποπτος: το κρασί μυρίζει σαν μουχλιασμένο χαρτόνι, μυρωδιά που γίνεται χειρότερη όσο το κρασί εκτίθεται στον αέρα. Το κρασί λέγεται «φελλωμένο» και γίνεται έτσι όταν χρησιμοποιηθεί φελλός που έχει έρθει σε επαφή με κάποιες συγκεκριμένες ουσίες. Μπορεί να συμβεί και στα καλύτερα κρασιά και προσβάλλει το 10%-15% όλων των φιαλών.

Σάπια υπόθεση
Κάποιος δεν έκανε καλά τη δουλειά του στο αμπέλι. Η γεύση είναι μουχλιασμένη. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκαν σταφύλια, τα οποία δεν ήταν φρέσκα ή υγιή όταν έγινε η συγκομιδή τους.

Για θυμωμένους
Σε λίγο θα το βάλεις στη σαλάτα αντί για το ποτήρι. Στην ουσία, το κρασί βρίσκεται ένα στάδιο πριν γίνει ξίδι. Στις ημέρες μας, η τεχνολογία βοηθά στη συντήρηση του κρασιού, ώστε να μην καταλήξει ποτέ έτσι, αλλά υπάρχουν ακόμη κρασιά (π.χ. χύμα) που περνούν αυτό το στάδιο και φυσικά δεν πίνονται.

Σε χτυπάει στη μύτη
Αν ένα κρασί δεν μυρίζει καλά, δεν πρέπει να το πιεις. Οι πιο συνηθισμένες μυρωδιές που θα βρεις είναι αυτή του ασετόν και μυρωδιές θείου, που μυρίζουν σαν χαλασμένα αυγά, λιωμένο πλαστικό ή χαλασμένο σκόρδο. Μείνε μακριά.

Σκουριασμένο
Η οξείδωση δεν κάνει καλό στον ανθρώπινο οργανισμό. Το ίδιο ισχύει και για τα κρασιά. Αν το κρασί το μυρίσεις και δεν έχει άρωμα ή το δοκιμάσεις και η γεύση του δεν υπάρχει, τότε είναι πολύ πιθανό να πήρε αέρα και να χάλασε.

Σταφύλια στη σχάρα
Οταν ένα κρασί έχει αποθηκευτεί ή έχει μεταφερθεί σε ζεστό περιβάλλον, τότε το κρασί μπορεί να έχει «ψημένη» γεύση. Μπορεί να υπάρχει διαρροή από το φελλό ή ο φελλός να έχει βγει λίγο προς τα έξω.

Πηγή: menshealth.gr

Unique Visitor Counter